...

...
ما خیلی بدیم ، اصلا یادمان نمی ماند !
داشتم با خودم فکر میکردم ،
آقا سید عبدالحمید وقت کم آورد ،
کاش بیشتر‌ بود ...
این روزها تصویر جسم غرق بخونش رهایم نمیکند ،
هر قطره ی خونش مرا یاد یک #انقلاب می اندازد ، اصلا ای کاش درس انقلاب های جهان دانشکده ی ما همین باشد که هر قطره خون عبدالحمید چه ها که نکرد .
بعضی وقت ها با خودم فکر میکنم
آیا #۵۷ فقط یک انقلاب بود و فقط ؟؟ نه ، ۵۷ انقلاب انقلاب ها بود و عبدالحمید خودش انقلابی درون انقلاب . همین دانه ها بودند که جمع شدند ،همین بذر ها بودند که سبز شدند و همین عبدالحمید ها بودند که روییدند و ناگاه همین شاخه های تناور، برای حفظ ریشه ها، همچون سفینه ی نجات به دریای خون زدند و اینجاست که صرفا واژه ی انقلاب معنا نمیدهد و باید بگوییم انقلاب انقلاب ها ، و اینکه انقلاب انقلاب ها ثمره داده است؟ انقلاب های دیگری متولد شده اند و انگار‌هرروز شاهد تولد #انقلابی دیگریم ،
و اگر از من تاریخ انقلاب را سئوال‌کنند میگویم بروید بر مزار انقلاب های خونین بازگشته از جدال #اسلام_ناب و #اسلام اشرافیت و ببینید چه انقلاب هایی متولد شدند و چه انقلاب ها که کردند و چگونه برای بقاء حقیقت خاضعانه همچون عبدالحمید در خون خوابیده اند .
عبدالحمید انقلابی بود که هنوز هم فوران میکند ، ریشه ای بود که هنوز جوانه میدهد و لبخندی بود که هنوز شیرین است و ما به خواب رفتگان غفلت زده بی چراغ به کاهدان دنیا میزنیم !
آقا عبدالحمید اصلا یادمان نمی ماند.

#تقدیم به #روح #سید #عبدالحمید_دیالمه
#نویسنده :حسین محمدی