بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت دوم :
چه رسد به مسلمان یا مؤمنی که مرتکب گناهان شده است.
به او بگویید: اگر منطق تو درست باشد، دیگر هیچ کسی نباید برای رفع نیازها و یا بهبود از بیماری‌ها دعا کند، چرا اکثر قریب به اتفاق مردم هر کسی در سطح خودش، گناهان پیشین دارند!
به او بگویید: گاه آدمی به خاطر جهل پیدا و تکبر پنهانش از یک سو، و وسوسه و القای شیاطنش از سوی دیگر، حتی به بهانۀ خداگرایی وخجالت از معبودِ محبوب، مرتکب گناهی می‌شود که بدتر از تمامی گناهانش می‌ باشد، که از جمله آنها: یأس از رحمت خداوند است - بدتر از آن افترای به اوست، مثل کسی که بگوید: من می‌دانم که خدا مرا نمی‌بخشد یا بدتر، آن که خود را به جای خدا گذاشته و خود را مجازات کند و ...!
به او بگویید: به جای این اوهم، تخیلات و القائات باطل به خودت، و محروم کردن خودت از خواندن خداوند منّان، غفور، غفو و رحمان و رحیم دعا، برو دو رکعت نماز بخوان، سر به سجده بگذار، دست به دعا بلند کن؛ و مطمئن باش که اگر از او نخواهی، حتماً از دیگری خواهی خواست، چه خودت متوجه این شرک بشوی و یا نشوی.
به او بگویید: بدتر از هر گناهی این است که انسان گناهکار، از رحمت و مغفرت خدا و نیز از امکان اصلاح خود، قطع امید کند! چنین کسی، عمداً خود را به وادی هلاکت می‌کشاند و به اعماق جهنم سوق می‌دهد!
پس نباید هیچ گاه، و در هیچ حالتی، از رحمت الهی ناامید شد و از دعا دست برداشت و اقدامی برای اصلاح گذشته ننمود؛ که دعا خودش عبادت -بندگی و ترک آن از استکبار می‌باشد: وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ - و پروردگارتان گفت: مرا بخوانيد تا شما را اجابت كنم، و تكبر از دعا تكبر از عبادت است و البته كسانى كه از عبادت من تكبر مى‌ ورزند، به زودى خوار و سرافكنده وارد جهنم مى‌ شوند.(سوره غافر آیه 60)
بنابراین، اینگونه تخیلات نه تفکرات، همه از هوای نفس و وسوسۀ شیاطین جن و انس می‌باشد و نه تنها مرضی خداوند سبحان نیست، بلکه مغایر با اندکی تفکر و تعقل می‌باشد؛ و البته که هر چه مغایر با حکم عقل و ندای فطرت و کلام وحی باشد، نه تنها مرضی او نیست، بلکه مسببات دوری بیشتر از او و بالتبع غوطه‌ور شدن در گناهان بیشتر را فراهم می‌ سازد.(پایان)