.𝓟𝓪𝓻𝓽 ³⁵.

.𝓟𝓪𝓻𝓽 ³⁵.
፨𝑅𝑒𝑑 𝐴𝑙𝑎𝑟𝑚፨
𝓒𝓱𝓪𝓹𝓽𝓮𝓻 2


سکوت افتاد،

آنا به خوبی متوجه غمِ ناگهانیِ تو چشمای پسر شد، اما باز ادامه حرفش رو کامل کرد:

_ بعدِ اون روز، شروع کرد سخت تلاش کردن واسه کشیدن خودش به بالاترین حدی که دیگه هیچ حسی نتونه زمینش بزنه...تا وقتی که تو دوباره سر راهش سبز شدی!

جونگکوک لبش تکون خورد واسه حرف زدن، اما با پیچیدن صدای لوسیا حرفش رو خورد.

لوسیا: میگم...قهوه میخورین؟

آنا نگاهش رو از جونگکوک به لوسیا داد و با لبخند گفت:

_ میخورم.

لوسیا جواب لبخندش رو با لبخند داد، بعد آرام برگشت سمت جونگکوک، که حتی نگاهش نمیکرد:

_ تو هم...میخوری؟

جوابی نشنید.
ابروش رو بالا داد و با قدمی نزدیک شد با مبل گفت:

_ جونگکوک؟

ناگهان با صداش که نزدیک بهش شنید کمی در جاش پرید، نگاهش رو از زمین گرفت و چرخید سمت لوسیا که با گیجی نگاهش میکرد.

لوسیا لبخندش رو حفظ کرد و گفت:

_ چرا صدات میکنم جوابم رو نمیدی؟

جونگکوک نگاهی کوتاه به آنا، بعد بازم به لوسیا نگاه کرد و با لبخند لرزانی جواب داد:

_ حواسم پرت بود!


با دقت به اون چشم های ستاره ای دخترش نگاه کرد، دلش می‌خواست همین الان بلند بشه و محکم بغلش کنه و بگه « دیگه هرگز ولت نمیکنم» اما ترجیح داد تا اوقات گذشته رو به رخ نکشه.
اونم تقصیری نداشت، واسطِ پدرش شد. وقتی کاری ازش برنمیومد بهش ضربه زدن و عشقش رو ازش جدا کردن.
اما مهم اینه الان اینجا بود، و با معشوقش آشتی کرده بود!
تو اون لحظه، نگاه به چشمای لوسیا یاد حرف مادرش افتاد که گفته بود « اگه واقعا سرنوشتتون به هم گره خورده باشه...یه روز راه خودش رو پیدا میکنه»

شاید ورقه سرنوشت با صفحه‌ی سفید و پاکی روبروشون قرار گرفت، تا داستان خودشون رو قوی تر بنویسن!

لوسیا به حرف جونگکوک چیزی نگفت، با همون لبخند کوچیک گفت :

_ پس برای تو هم میارم.

پسر سرش رو با لبخند عمیق تری تکون داد که دخترچرخید و رفت سمت آشپزخونه.


ادامه دارد...
شرط: لایک ۱۰۰ کامنت ۴۰