تا آسمان ببارد ،

تا آسمان ببارد ،
ما از پاییز تر می شویم
بغض در گلوی صدا مانده
درد تر می شویم
عاشق همیشه تنهائیش را
گریه می کند
و ما کنار قافیه ها
سرد تر می شویم