عاشقانه های شبنم

عشق گاهی اتفاقی حلقه بر در می‌زند
هر کجا که عشق باشد، شعر هم سر می‌زند
واژه‌هایت را صدا کن، دفترت را باز کن
عشق بی‌تاب است و دارد شعر پرپر می‌زند
نامه‌هایم را برایت می‌فرستم، دختری
از حسادت سنگ بر بال کبوتر می‌زند
ابرها مشتی پر جا مانده از پرواز توست
آسمان در چشم‌های قهوی، ات، پر می‌زند
شاعری پشت در است و التماست می‌کند
قافیه در دست او دارد به هر در می‌زند
با کدامین ساز تو دلشوره‌ها را سر کنم
گریه دارم، شانه‌هایت ساز دیگر می‌زند
با نوازش، تار مویم را به چنگ آورده است
زخمه‌ها را پنجه‌ات چندین برابر می‌زند
گوش کن، شاید صدای در زدن را بشنوی