یک پنجره، گلدانِ فراموش شده

یک پنجره، گلدانِ فراموش شده
یک خاطره، انسانِ فراموش شده
در خانه، جماعتی پی معجزه‌ها
بر طاقچه، قرآن فراموش شده
در این همه رنگ، آنچه می خواهی نیست
در این همه راه، غیر گمراهی نیست
در شهر خیابان به خیابان گشتم
آنقدر که آگهی ست آگاهی نیست
در اوج، خدا را سر ساعت خواندند
ما را به تماشای قیامت خواندند
از کوچ پرندگان سخن گفتی و من
دیدم که نمازی به جماعت خواندند
آن مست همیشه با حیا چشم تو بود
آن آینه ی رو به خدا چشم تو بود
دنیا همه شعر است به چشمم اما
شعری که تکان داد مرا چشم تو بود
ما سینه زدیم بی صدا باریدند
از هر چه که دم زدیم، آنها دیدند
ما مدعیان صف اول بودیم
از آخر مجلس شهدا را چیدند
#شهید
#شهدا
#پدرم
😔😔🇮🇷🇮🇷🇮🇷🖤🖤🥀🥀
دیدگاه ها (۰)

ما سینه زدیم بی‌صدا باریدنداز هرچه که دم زدیم آنها دیدند‌ما ...

مدعیان آزادی پس کجایید !؟ چرا فرانسه رو نجات نمیدین 🤔😂اینترن...

خسف | قصه چهل و یکم: علی بن محمد سمری (بخش پایانی)

خسف | قصه چهل و دوم: غیبت کبری (بخش پایانی)

سلااااااااااام 👋🏻 خیلی خلاصه میرم سراغ پارت بعد لطفاً جرم ند...

یک پنجره، گلدانِ فراموش شدهیک خاطره، انسانِ فراموش شدهدر خان...

یک پنجره، گلدانِ فراموش شدهیک خاطره، انسانِ فراموش شدهدر خان...

یک پنجره، گلدانِ فراموش شدهیک خاطره، انسانِ فراموش شدهدر خان...

ما مدعیان صف اول بودیم~از آخر مجلس شهدا را چیدند

ما سینه زدیم، بی صدا باریدند...از هرچه که دم زدیم، آن ها دید...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط