شبی به ذکر علی(ع) از لبم عسل می ریخت

شبی به ذکر علی(ع) از لبم عسل می ریخت
به روی دفتر شعرم قلم غزل می ریخت

دل شکسته ی من با علی علی گفتن
برای مشکل خود طرح راه حل می ریخت

به یاد صحن نجف سینه در طپش افتاد
چقدر دل که به پایت در آن محل می ریخت

مرا اسیر خودت کرده ای تو تنها با
ملاحتی که از آن حسن لم یزل می ریخت

برای درک تو دریای عشق در کامم
خدا دو قطره عطش کاش لااقل می ریخت

من از تبار تو هستم به آن نشان که خدا
غبار کفش تو را در گلم ازل می ریخت

جان عالم بفدایت یاعلی
دیدگاه ها (۳)

💠 گریه شبانه‌روزی🔰 امام صادق (عليه السلام) فرمود:«أَمَّا فَا...

آن میوه ای که فاطمه آن را طلب نمود...

بسم الله الرحمن الرحیمپاسخ قسمت دوم :فاتحه اسلام را باید خو...

#در_بندِعشق...تو را در همان شب مهتابی دیدمسیه چشم و گسیو کمن...

وقتی انقلابی نما سخنگوی دشمن میشود به روایت دکتر زارعی

قصه سی و ششم: نرجس خاتون بخش اول

زیر پایش خدا غزل می ریختغزلی را که از ازل می ریختآن امامی که...

یاعلی مددیبه دامن تو زدم دست یاعلی مددیدلم ب سینه خرابست یاع...

مگر نجوم ز بدر الدجی چه می دانند؟زمینیان ز ستون سما چه می دا...

تقدیم ب عاشقان حضرت اسدالله الغالب علی ع عاقل آن است که از ع...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط