بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت دوم :
یعنی: راه هدایت و راه انحراف از آن را من قرار داده‌ام و هر دو را برایت تبیین نموده‌ام، و به تو نیز در انتخاب هر کدام، اختیار داده‌ام؛ پس اگر انحراف را برگزیدی و به عواقب دنیوی و اخرویش دچار شدی، خودت را مقصر بدان.
ظلم و ظالم در خلقت :خداوند علیم و حکیم، هیچ کسی را ظالم خلق ننموده است؛ همه چیز به نیکوترین وجهی که لازم است، خلق شده است: الَّذِي أَحْسَنَ كُلَّ شَيْءٍ خَلَقَهُ - همان كسی است كه همه چیز را نيكو آفريد.(سوره سجده بخشی از آیه 7)
حتی ابلیس لعین و سایر شیاطین جنّ و انس نیز ظالم خلق نشده‌اند و خلقت همگان نیکو بوده است؛ که اگر غیر از این بود، ابلیس لعین نمی‌ توانست شش هزار سال عبادت کند و به مقام ملکوتی برسد و انسان‌ها نیز از بدو تولد ظالم می‌شدند! لذا در مورد خلقت انسان نیز فرمود: لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ - همانا ما انسان را در بهترين اندازه‌ها آفريده‏‌ايم. (سوره تّین آیه 4)
ظلم، فسق و فساد، هنگامی پدید می‌ آید که انسان با اختیار خودش، از مسیر انسانیت خارج فاسق می‌شود و با اختیار خودش، عدالت را زیر پا می‌گذارد.
عدل و ظلم در مواضع و عملکردها :
عدل یعنی: قرار دادن،یا قرار گرفتن هر چیزی در جای خودش؛ و ظلم نقطۀ مقابل عدل می‌باشد، یعنی اگر چیزی در غیر جای خودش قرار گیرد، ظلم میشود.
در خلقتِ آتش با اندازه‌ها و آثارش، هیچ ظلمی واقع نشده است؛ حال اگر کسی در سرما و برای گرم شدن، آتشی به اندازه فراهم سازد، عدل است، اما اگر برای گرم شدن، خانه خودش یا اموال دیگران را به آتش بکشد،ظلم نموده است!
هیچ یک از صفاتی که خداوند متعال در وجود انسان نهادینه نموده، بد و مذموم نیستند، بلکه استفادۀ نابجا از آنها، سبب ظلم به خود و دیگران میشود.
به عنوان مثال : در نکوهش تکبر، بسیار شنیده‌ ایم، ابلیس لعین نیز به خاطر استکبارش از آن مقام اخراج شد، نه به خاطر تمردش از سجده! اما تکبر، به جایش لازم است، چنان که دراحادیث فرموده‌اند: تکبر در مقابل متکبر، عبادت است - عین تواضع است؛ پس آدمی باید تکبر داشته باشد که بتواند مقابل متکبر و زورگو، تکبر ورزد و ذلیل آنها نشود.
آیا شرک بد است یا خوب؟ و اگر مطلقا بد است، چرا خداوند متعال چنین صفتی را در انسان قرار داده وامکان مشرک شدن را به او داده است؟
پاسخ این است که اصل شرک نه تنها بد نیست، بلکه بسیار خوب و لازمۀ زندگی اجتماعی انسان میباشد، چنان که آدمی برای خود، شریک زندگی و شریک کاری انتخاب میکند و اگر امکان شراکت نبود،هیچ همکاری و همراهی تعاونی نیز صورت نمی‌ پذیرفت.(ادامه دارد...)