هیچکس به یکباره از آدم دیگری خسته نمیشود

هیچکس به یکباره از آدم دیگری خسته نمیشود
آدم ها در وهله ی اول از خودشان خسته میشوند
و اگر فرصت استراحت نداشته باشند از ما هم می بُرند
آدم ها را گاهی باید منتظر ماند
تا شبیه نرم افزارهای امروزی هرچند وقت یکبار
به صورت خودکار آپدیت شوند
مگر چه میشود یک روز وقتی ساکت و کم حرف است
فکر نکنیم حتما یک مرگش شده است
مگر چه میشود با دو فنجان چای کنارش بنشینیم
و بدون اینکه توی ذهنمان دنبال دلیل های متوهمانه ای
برای این سکوت بگردیم با هم به پیام های بازرگانی خیره شویم
ما آدم ها اشتباه میکنیم با گفتنِ جمله هایی از قبیل زیادی
که باشی فلان میشود زیادی که باشی به آدم خیانت میکنند
از فرم دماغت ایراد می گیرند قرمه سبزی هایت جا نمی افتند
هیچکس نمی آید بگوید آخر عزیز دلم مثلا اگر کم باشی
چه شق القمری میشود‌ بیا و عوض تمام اینها «درست و به جا باش»
بگذار گاهی توی پیله ی خودش باشد اما رهایش نکن
ما اشتباه میکنیم و یادمان میرود
که گاهی چه قدر به جای تمام این حرف های کسل کننده
و جمله های پرسشی به سکوت یکدیگر نیازمندیم.

#الهه_موسوی