آی آدمای زندگی من

آی آدمای زندگی من...

آی آدمای زندگی من...
کاش می‌فهمیدین پشت این سکوت و بی‌تفاوتی، چه دنیایی از حرف‌های نگفته پنهان شده. من نه آدم بی‌احساسی بودم، نه از اول سرد و دور؛ این رفتار آدما بود که کم‌کم یادم داد کمتر حرف بزنم، کمتر اعتماد کنم و بیشتر مراقب دلم باشم.

من از هیچ‌کس انتظار معجزه نداشتم، فقط دلم می‌خواست همون‌قدر که ادعای بودن دارین، وقت سختی هم کنارم باشین. خسته شدم از آدمایی که فقط وقتی همه‌چیز خوبه حضور دارن و وقتی دلت گرفته، انگار اصلاً وجود نداری.

آی آدمای زندگی من...
من هنوز همون آدمم، فقط دیگه مثل گذشته برای موندن هیچ‌کس، خودمو فراموش نمی‌کنم. هرکسی به اندازه معرفتش توی زندگی من جا داره، نه به اندازه ادعاهاش.
دیدگاه ها (۰)

«شاید مدتی نباشم، شاید کمتر حرف بزنم و کمتر پیدام بشه. نه از...

دیگه زندگی واسم فرقی نداره… چه خوب بگذره، چه بد؛ انگار یه چی...

از وقتی پدر رفت، سال‌ها از کنارم گذشتند؛ تلخ، زهرآگین و سنگی...

عاشقانه های شبنم

F

داداشممن هنوز هم گاهی دلم می‌خواهد در را باز کنم و صدایت را ...

رفیق❤️fatim🥺🫂بعضی آدما شبیه یه تیکه از آسمونن؛نه میشه اندازه...

تولدت مبارک دخترِ قشنگِ دنیای من...! 🎂❤️می‌دونی؟ بعضی آدما ش...

چطور می‌تونی ادعای دوست داشتن داشته باشی، وقتی می‌تونی یک رو...

گاهی دلم برای خودم می‌سوزه؛ برای تمام لحظه‌هایی که لبخند زدم...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط