گاهی هیچ دردی نداری

گاهی هیچ دردی نداری
نه اینکه نداشته باشی ها ،
منظورم بی حسی است
به یک بی حسی می رسی
که دیگر نه چیزی خوشحالت میکند
نه ناراحت
و این بدترین حالتِ ممکن است
خدا نکند که گرفتارش شوید
آن وقت حوصله ی خودتان را هم ندارید
چه برسد به آدم های اطرافتان
هرچقدر هم میخواهید ببینید چه چیزی باعث شده
به این حال دچار شوید ، نمیفهمید !
حالی که خودتان هم نفهمید چگونه است
را چطور می شود برای کسی توصیف کرد ؟
دلتان هیچ‌ چیز نمی خواهد جز یک شانه
برای باریدن
شانه ی آدم خاصی نه،
فقط کسی که بدون هیچ ‌حرفی
و سوالی شانه اش را
بدهد و‌ شما زار بزنید برای خودتان و
حالی که نمیتوانید برای کسی توضیحش دهید !
گریه می کنید نه برای اینکه از چیزی ناراحتید.
برای اینکه بی حس شده اید، یک جور کلافگی !
که باز هم نمی شود توصیفش کرد !
من می گویم
این بدترین حالتی ست که یک انسان می تواند دچارش شود
خدا نکند کسی به این حال بیفتد ...
خدا نکند !