ساقی بده آن کوزهی یاقوت روان را

ساقی بده آن کوزه‌ی یاقوت روان را
یاقوت چه ارزد، بده آن قوتِ روان را

تا مست نباشی نبری بار غم یار
آری شتر مست کشد بار گران را

ای روی تو آرام دل خلق جهانی
بی روی تو شاید که نبینند جهان را