پلکی به هم زد آدم و ناگاه دید هست

پلکی به هم زد آدم و ناگاه دید هست وقتی که در حیاط حرم می‎وزید هست

بعدا یقین به نور شما کرد دید نیست با شک نگاه کرد خودش را و دید هست

پس بی‎خیال زردی پائیز شد و گفت: تا انبساط سبز شما هست عید هست

هر لحظه کهنه می‎رود و تازه می‎رسد اینجا چقدر آمد و رفت جدید هست

از سینه چاک‎های شما کم نمی‎شود در دشت لاله خیز همیشه شهید هست

با سنگ‎های فرش حرم حرف می‎زنم اینجا چقدر سنگ صبور سفید هست!

دل را به دست پنجره فولاد می‎دهم اینجا برای هر دل بسته کلید هست

من از کبوتران حرم هم شنیده‎ام فرصت برای بال اگر می‎پرید هست

امام رضا (ع):
هرکس در مجلسی نشیند که امر ما در آن زنده می شود، در روزی که قلب ها می میرند، قلبش نخواهد مرد
مجلس عزای آقا امام رضا رفتی ما رو هم از دعای خیر بی نصیب نگذار