.

.
ایشون ناشناس میدون خراسونه . . .
روبروی بوستان کوثر . . .
اوستا جلیل موتور ساز . . .

بهترین موتور ساز تهرون و از اولین یاران دکتر چمران تو جنگ های نا منظم . . .

کسی که ترک موتورش چند بار آقا رو برده بود برا شناسایی مناطق جنگی . . .

سال 61 که ترکش خمپاره درست خورد تو جمجمه اش گفتن شهید شد و بردنش سرد خونه . . . ولی تو سردخونه دیدن که زنده است و الان این جمجمه ای که داره مصنوعیه . . .

حالا از دست راستش هم بگذریم که کلا کار نمیکنه . . .

چند سال بعد به همراه پدرش میرن جماران خدمت امام (ره) . . .
جلیل میخواد امام رو بغل کنه که اطرافیان اجازه نمیدن . . .
اینجاست که آقای خامنه ای میگن:
«ایشان را می‌شناسم، از خودمان هستند، ما را در سوسنگرد چند بار برای شناسایی بردند»
وقتی امام جلیل رو بغل میکنن و کاسه ی سرشو میبینن . . . گریه میکنن . . .

اوستا جلیل حتی نمیتونه حرف بزنه . . .
فقط چند کلمه : سلام، بله، آقا، نه و یا علی . . .

باباش جانباز انقلاب . . .
برادرش شهید جنگ . . .
خودش هم شهید زنده . . .

ـ جلیل میخنده:
وقتی پدرش از امام تعریف میکنه . . .

ـ گریه میکنه :
وقتی پدرش از خاطرات ابوالفضل برادر شهیدش میگه . . .

ـ و با اشاره از پدرش میخواد سکوت کنه:
وقتی که پدرش می‌خواد از کارهایی که جلیل در جبهه کرده بود حرف بزنه . . .

فقط خواستم بگم خیلی مردی اوستا جلیل . . .
به مولا خیلی مردی . . .
تویی که زبونت . . .
جمجمه ات . . .
دستت و کل بدنت رو دادی . . .
تا من و امثال من امروز باشیم . . .
شاید لب باز نکنی و نگی که چیکارا برامون کردی . . .
ولی چشمات شهادت میدن که کم نزاشتی . . .

دمت گرم