.. هَمــ آغوشـــ🤍🪐🫀 ..             ←پارت۲۶۶→

صدای نفس عمیقی که کشید توی گوشم پیچید...پربغض گفت:اون عشق بچگانه هرچقد ضرر وزیان به حالم داشت، یه فایده هم برام داشت اونم این بودکه احساسم وقوی ترازگذشته کرد...تواوج تنهایی وبی کسی،وقتی غم وغصه ازپام دَرَم میاورد، یه گوشه می نشستم و آهنگ می خوندم...تک تک کلمه های آهنگ وباتمام وجودم حس می کردم...احساسم وپای شعروآهنگ وموسیقی گذاشتم...حداقل خوبیش اینه که می دونم موسیقی هیچ وقت تنهام نمیذاره!!

ودوباره نفس عمیقی کشید...
ای وای!! باسوالی که ازش پرسیدم دوباره خاطرات گذشته رو واسش زنده کردم...کاش اون حرف ونمی زدم...دلم نمی خواد باحرفام،ارسلان ویادگذشته تلخش بندازم...دلم نمی خواد ارسلان بغض کنه وناراحت بشه...دلم نمی خوادبه گذشته اش فکرکنه...گذشته هرچی بودگذشته...مهم الانه...ارسلان باید ازامروزش لذت ببره...ارسلان باید به امروزش فکرکنه...باید فکرش ومشغول کنم تاسمت گذشته نره...ارسلان برای من مهمه...ناراحت یاخوشحال بودنش برام مهمه...اخمویاخندون بودنش...عصبانی یاخونسردبودنش...همه اینابرام مهمه...من نمی تونم ارسلان وناراحت واخمو وپربغض ببینم...دلم می خواد همیشه بخنده وشادباشه...حاضرجواب وپرروباشه...من واذیت کنه
وبهم تیکه بندازه ولی بخنده...دلم می خواد ارسلان همیشه شادباشه...نمیذارم دیگه به گذشته تلخش فک کنه...حداقل زمانی که کنار منه!!

برای عوض کردن حال ارسلان،خندیدم وشیطون گفتم:اوضاع اون پایین تحت کنترله؟!!همه چی خوبه جناب کاشی؟سنگین که نیستم؟!

خندیدوگفت:نه...سنگین نیستی...

ودوباره ساکت شدورفت توفکر...

برای اینکه ازتوفکردَرِش بیارم،باذوق گفتم:ارسلان...میشه یه آهنگ دیگه برام بخونی؟!!

- الان حوصله ندارم دیانا...باشه برای یه وقت دیگه...

اَه...لعنت به من!!کاش لال می شدم وچیزی نمی گفتم تاارسلان اینجوری نره توفکر...حالاچیکار کنم؟!!چیکارکنم که غمگین وناراحت نباشه؟!!چیکار کنم که بخنده وازفکرگذشته بیرون بیاد؟!!آهنگم که نمیخونه...من براش بخونم؟بروبابا!!!توبخوای یه دونه آهنگ بخونی وسطش نفله میشی،گندمیزنی به هرچی آهنگه!!خب پس چیکارکنم؟!!باهاش بازی کنم؟!!چی بازی خاله بازی؟!!بروبابا...ارسلان خیلی حوصله داره تومی خوای باهاش بازیم بکنی!؟؟خب پس چیکارکنم؟!!....بهترین راه اینکه باهاش حرف بزنم...اگه باهاش حرف بزنم،اونم مجبورمیشه که جوابم وبده واینجوری ازفکربیرون میاد...خب حالادرمورد چی باهاش حرف بزنم؟!!...آهان یافتم!!

بالحن مهربونی گفتم:ارسلااان...

- بله؟!!

- میشه من یه سوال ازت بپرسم؟!!

من صورتش ونمی دیدم.چون من کولش بودم واون پشتش بهم بود...ولی نمی دونم چرا حس کردم یه لبخندنشسته روی لبش...نمی دیدمش ولی حسم بهم می گفت که داره لبخندمی زنه...

مهربون گفت:شماصدتابپرس...