.

.
بدون ساک بدون بلیط در ترنم
نشسته غربت تاریخ در خطوط تنم
.
«قبای ژنده خود را کجا بیاویزم؟!»
به گریه پسرم یا به دست‌های زنم

چقدر بوسه که پشت لبان دوخته است
چقدر بغض که در حال منفجر شدنم

که عاشقانه‌ترین شعر روزگار تویی!
که گریه‌دارترین مرد این قبیله منم!

منی که قفل‌شده دست‌هام در زنجیر
چگونه دست به تصمیم بهتری بزنم؟!
.
هزار راز نگفته‌ست در میان سرم
هزار ردِ کبودی نشسته بر بدنم

مرا به نورِ پسِ ابرها امید نده!
که از سیاهی پایان قصه مطمئنم

که سایه‌ها ته کوچه چنان مرا بکشند
نه قبر می‌ماند! نه جنازه! نه کفنم

نه می‌شود که در این اضطراب سر بُکُنم
نه می‌ شود که از این آب و خاک دل بِکَنم

که گریه می‌کنمت مثل بچه‌های طلاق
که فکر می‌کنمت…تلخ می‌شود دهنم!

نه شوق رفتن و نه انتظار برگشتن
خرابه‌ای‌ست به جا از غرورم و وطنم

سیدمهدی موسوی
دیدگاه ها (۲)

🌷خاطرات #شهید عباس کریمی

قسمت ۶

✦ اولین گناه ✦فصل چهارم: دو شکارچی، یک طعمه — قسمت اول---پای...

.#دلیاخــــــــلاقم ...............    حکم ميکــــــنه.........

dark life = 43ات کتاب رو بست. «چی؟»تهیونگ بلند شد و دستش رو ...

#چندپارتیلینو/ا.تP:2قشنگترین لباس هات رو پوشیده بودی و منتظر...

ابلیس

در این دقایق بسیار تلخ و تکرارییکی نشسته میان چهار دیوارییکی...

در این دقایق بسیار تلخ و تکرارییکی نشسته میان چهار دیوارییکی...

در این دقایق بسیار تلخ و تکرارییکی نشسته میان چهار دیوارییکی...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط