دیدی ای حافظ که کنعان دلم بی ماه شد؟!؟!

دیدی ای حافظ که کنعان دلم بی ماه شد؟!؟!
عاقبت با اشک و غم کوه امیدم کاه شد.....
گفته بودی یوسف گمگشته باز اید، ولی....
یوسف من تا همیشه همنشین چاه شد.....!