‍ ▫ ️🔹 🔸 ▫ ️🔸 🔹 ▫ ️🔹 🔸 ▫ ️

‍ ▫ ️🔹 🔸 ▫ ️🔸 🔹 ▫ ️🔹 🔸 ▫ ️

🍁 شیعیان رسم تشیّع این نبود
🍂 باید این زنگار غفلت را زدود
🍁 شیعه ای؟ سنگین چرا گوشّت شده؟
🍂 عهد و پیمانت فراموشت شده
🍁 در ازل با او تو پیمان بسته ای
🍂 پس چرا پیمان خود بشکسته ای

🍁 شیعه مولای خودت را یاد کن
🍂 از غم هجران او فریاد کن
🍁 هیچ دانی حال مولا چون بّود
🍂 دیده اش گریان و قلبش خون بوّد
🍁 هیچ می دانی که قلبش خسته است
🍂 پشت او از بار غم بشکسته است

🍁 شیعیان! بس نیست غفلت هایمان!؟
🍂 غربت و تنهایی مولایمان
🍁 ما زخود مولای خودرا رانده ایم
🍂 از امام خویش غافل مانده ایم
🍁 گرچه از یُمن وجودش زنده ایم
🍂 قلب او را بارها سوزانده ایم

🍁 دست مهدی بسته از رفتار ماست
🍂 قفل زندانش همین کردار ماست
🍁 ما عبید و عبد دنیا گشته ایم
🍂 غافل از مهدی زهرا گشته ایم....
🍁 بی خبر از غصه مولا شدیم
🍂 جملگی سرگرم این دنیا شدیم

🍁 ای که داری ادعای بندگی
🍂 پاسخی داری به جز شرمندگی؟؟؟
🍁 غافلی از غربت مهدی اگر
🍂 گشته ای کوفی !! نداری خود خبر
🍁 غفلت از مولای خوبان تا به کی؟
🍂 این چنین مبهوت و حیران تا به کی؟

🍁 ای که از آل عبا دم می زنی
🍂 دم زمهدی پس چرا کم می زنی؟؟
🍁 مهدی عصر ظهور ..حسینی دیگرست
🍂 او که معصومی ز نسل حیدر است
🍁 غیبت او کربلایی دیگر است
🍂 بهر شیعه ابتلایی دیگر است

🍁 کلّ عرض کربلا یعنی همین
🍂 خالی از حجت نمی ماند زمین!
🍁 شیعان « هل من معین » آید به گوش
🍂 بشنوید ای حق پرستان این سروش
🍁 کیست مهدی را کنون یاری کند
🍂 از امام خود طرفداری کند

🍁 کو بُریر و کو زهیر و کو حبیب
🍂 تا نماند مهدی زهرا غریب
🍁 کو ابوفاضل علمدار شهید
🍂 سیصد و اندی صحابی رشید
🍁 عون و جعفر، اهل ولا و درد، کیست؟
🍂 اندر این وادی غربت، مرد کیست؟

🍁 صبح عاشوراست، دین باور شوید
🍂 بر امام عصر خود، یاور شوید
🍁 اسب های رزمتان را زین کنید
🍂 کوچه های شهر را آذین کنید
🍁 می رسد از ره ولیّ کردگار
🍂 وارث حیدر، به دستش ذوالفقار

▫ ️🔹 🔸 ▫ ️🔸 🔹 ▫ ️🔹 🔸 ▫ ️