حاج صادق آهنگران میخوند :

حاج صادق آهنگران میخوند :
یاد شب هایی بسیحی میشدیم / شمع شب های دوعیجی میشدیم ...

این مصرع آخر میدونین یعنی چی؟

عراق توو منطقه دوعیجی بمب فسفری مینداخت . فسفر با اکسیژن هوا سریع ترکیب میشه و شعله ور میشه بچه بسیجیا زیر بمبای فسفری گیر میکردن و فسفر به تن این بچه ها میچسبید و با هیچ وسیله ای خاموش نمیشد و اونها میسوختن ...
میسوختن ...
میسوختن ...

و صبح باد ، خاکستر این بچه هارو با خودش میبرد ...

کی فهمید ؟
کی دلش سوخت ؟
کی میدونه کی سوخت ؟
کی میدونه چرا داد نزدن و سوختن... ؟