YOU ARE MY LAW | تو قانون منی
YOU ARE MY LAW | تو قانون منی
قسمت پنجم: پشت نقاب جونگکوک
ساعت ۱۱:۵۰ شب – خانه ات
ات گوشی رو از گوشش پایین آورد و با عجله به سمت در رفت.
ات: «تو دیوونه شدی؟ این وقت شب اینجا چی کار می‌کنی؟»
کوک: «اول در رو باز کن.»
ات در رو باز کرد.
کوک با کت مشکی و موهای کمی آشفته جلوی در ایستاده بود. صورتش جدی‌تر از همیشه بود.
ات: «خب؟ منتظرم!»
کوک بدون جواب وارد شد.
ات: «هی! کی بهت اجازه داد بیای تو؟»
کوک برگشت و بهش نگاه کرد.
کوک: «پیامی که دریافت کردی رو دیدم.»
ات خشکش زد.
ات: «از کجا می‌دونی؟»
کوک: «چون شماره‌ای که برات پیام فرستاده، متعلق به یکی از دشمنای منه.»
ات: «دشمن؟! جونگکوک تو دقیقاً چه کاره‌ای؟»
کوک چند لحظه سکوت کرد.
کوک: «یه چیزی هست که باید بدونی.»
ات: «خب بگو دیگه!»
کوک: «من یه زندگی معمولی ندارم، ات.»
ات خندید.
ات: «این که از اول معلوم بود! هیچ آدم معمولی‌ای این‌قدر اعصاب‌خردکن نیست!»
کوک با وجود شرایط لبخند کوچیکی زد.
کوک: «من رئیس یکی از بزرگ‌ترین گروه‌های مافیایی سئولم.»
لبخند ات محو شد.
ات: «چی...؟»
کوک: «درست شنیدی.»
ات چند قدم عقب رفت.
ات: «یعنی تو... مافیایی هستی؟»
کوک: «آره.»
ات: «وای خدای من! من این مدت با یه رئیس مافیا دعوا می‌کردم؟!»
کوک: «هر روز.»
ات: «و تو چرا به من نگفتی؟!»
کوک: «چون نمی‌خواستم بترسونمت.»
ات: «خب تبریک می‌گم، موفق شدی! الان رسماً ترسیدم!»
کوک جلو اومد.
کوک: «ات، به من نگاه کن.»
ات نگاهش کرد.
کوک: «من هیچ‌وقت نمی‌ذارم کسی بهت آسیب بزنه.»
ات: «ولی من نمی‌خوام وارد زندگی خطرناک تو بشم.»
کوک نگاهش رو پایین انداخت.
کوک: «می‌دونم.»
ساعت ۱۲:۳۰ شب – عمارت کوک
کوک ات رو به عمارت خودش آورده بود تا فعلاً از خطر دور باشه.
ات وارد سالن بزرگ شد و با تعجب به اطراف نگاه کرد.
ات: «اینجا خونه‌ته یا قصر؟!»
کوک: «خونه‌مه.»
ات: «پس چرا من تو خونه‌مون این‌قدر جا ندارم؟!»
کوک خندید.
«هرچی بخوای می‌تونی داشته باشی.»
ات: «من فقط می‌خوام برگردم خونه.»
کوک: «فعلاً نه.»
ات دست به سینه شد.
ات: «تو همیشه همین‌قدر دستور می‌دی؟»
کوک: «وقتی پای امنیتت وسط باشه، آره.»
در همین لحظه پسری وارد سالن شد.
تهیونگ: «هیونگ! این همون دختره‌ست؟»
کوک با اخم نگاهش کرد.
کوک: «تهیونگ.»
تهیونگ لبخند زد.
تهیونگ: «سلام خانم ات! بالاخره رئیس ما رو عاشق کردی؟»
ات با تعجب به کوک نگاه کرد.
ات: «چی؟!»
کوک: «تهیونگ، برو بیرون.»
تهیونگ درحالی‌که می‌خندید از سالن خارج شد.
ات با لبخند شیطنت‌آمیزی به کوک نگاه کرد.
ات: «عههه! یعنی عاشقمی؟»
کوک بهش نزدیک شد.
کوک: «زیادی خوشحال نشو.»
ات: «پس چرا سرخ شدی؟»
کوک: «ات...»
ات با خنده فرار کرد.
ساعت ۲ بامداد – اتاق کار کوک
کوک پشت میز نشسته بود که تلفنش زنگ خورد.
«رئیس، یه عکس از ات به دست گروه رقیب رسیده.»
کوک از جاش بلند شد.
«چی گفتی؟»
«فکر می‌کنیم یکی از نزدیکانمون اطلاعات رو لو داده.»
کوک گوشی رو محکم توی دستش گرفت.
«پیداش کنید. همین امشب.»
تماس رو قطع کرد.
همون لحظه ات پشت در ظاهر شد.
ات: «جونگکوک؟»
کوک سریع برگشت.
ات: «من یه چیزی شنیدم...»
کوک: «چی شنیدی؟»
ات آروم گفت:
«فکر کنم یکی داره منو تعقیب می‌کنه...»
کوک به سمت پنجره برگشت.
ماشین مشکی ناشناسی درست روبه‌روی عمارت پارک شده بود.
پایان قسمت پنجم 🖤
پیش‌نمایش قسمت ششم
«ات، پشت سر من بمون.»
«جونگکوک، من ازت نمی‌ترسم!»
کوک دستش رو گرفت و گفت:
«منم از تو نمی‌ترسم، دختر لجباز... از این می‌ترسم که از دستت بدم.»
قسمت پنجم: پشت نقاب جونگکوک
ساعت ۱۱:۵۰ شب – خانه ات
ات گوشی رو از گوشش پایین آورد و با عجله به سمت در رفت.
ات: «تو دیوونه شدی؟ این وقت شب اینجا چی کار می‌کنی؟»
کوک: «اول در رو باز کن.»
ات در رو باز کرد.
کوک با کت مشکی و موهای کمی آشفته جلوی در ایستاده بود. صورتش جدی‌تر از همیشه بود.
ات: «خب؟ منتظرم!»
کوک بدون جواب وارد شد.
ات: «هی! کی بهت اجازه داد بیای تو؟»
کوک برگشت و بهش نگاه کرد.
کوک: «پیامی که دریافت کردی رو دیدم.»
ات خشکش زد.
ات: «از کجا می‌دونی؟»
کوک: «چون شماره‌ای که برات پیام فرستاده، متعلق به یکی از دشمنای منه.»
ات: «دشمن؟! جونگکوک تو دقیقاً چه کاره‌ای؟»
کوک چند لحظه سکوت کرد.
کوک: «یه چیزی هست که باید بدونی.»
ات: «خب بگو دیگه!»
کوک: «من یه زندگی معمولی ندارم، ات.»
ات خندید.
ات: «این که از اول معلوم بود! هیچ آدم معمولی‌ای این‌قدر اعصاب‌خردکن نیست!»
کوک با وجود شرایط لبخند کوچیکی زد.
کوک: «من رئیس یکی از بزرگ‌ترین گروه‌های مافیایی سئولم.»
لبخند ات محو شد.
ات: «چی...؟»
کوک: «درست شنیدی.»
ات چند قدم عقب رفت.
ات: «یعنی تو... مافیایی هستی؟»
کوک: «آره.»
ات: «وای خدای من! من این مدت با یه رئیس مافیا دعوا می‌کردم؟!»
کوک: «هر روز.»
ات: «و تو چرا به من نگفتی؟!»
کوک: «چون نمی‌خواستم بترسونمت.»
ات: «خب تبریک می‌گم، موفق شدی! الان رسماً ترسیدم!»
کوک جلو اومد.
کوک: «ات، به من نگاه کن.»
ات نگاهش کرد.
کوک: «من هیچ‌وقت نمی‌ذارم کسی بهت آسیب بزنه.»
ات: «ولی من نمی‌خوام وارد زندگی خطرناک تو بشم.»
کوک نگاهش رو پایین انداخت.
کوک: «می‌دونم.»
ساعت ۱۲:۳۰ شب – عمارت کوک
کوک ات رو به عمارت خودش آورده بود تا فعلاً از خطر دور باشه.
ات وارد سالن بزرگ شد و با تعجب به اطراف نگاه کرد.
ات: «اینجا خونه‌ته یا قصر؟!»
کوک: «خونه‌مه.»
ات: «پس چرا من تو خونه‌مون این‌قدر جا ندارم؟!»
کوک خندید.
«هرچی بخوای می‌تونی داشته باشی.»
ات: «من فقط می‌خوام برگردم خونه.»
کوک: «فعلاً نه.»
ات دست به سینه شد.
ات: «تو همیشه همین‌قدر دستور می‌دی؟»
کوک: «وقتی پای امنیتت وسط باشه، آره.»
در همین لحظه پسری وارد سالن شد.
تهیونگ: «هیونگ! این همون دختره‌ست؟»
کوک با اخم نگاهش کرد.
کوک: «تهیونگ.»
تهیونگ لبخند زد.
تهیونگ: «سلام خانم ات! بالاخره رئیس ما رو عاشق کردی؟»
ات با تعجب به کوک نگاه کرد.
ات: «چی؟!»
کوک: «تهیونگ، برو بیرون.»
تهیونگ درحالی‌که می‌خندید از سالن خارج شد.
ات با لبخند شیطنت‌آمیزی به کوک نگاه کرد.
ات: «عههه! یعنی عاشقمی؟»
کوک بهش نزدیک شد.
کوک: «زیادی خوشحال نشو.»
ات: «پس چرا سرخ شدی؟»
کوک: «ات...»
ات با خنده فرار کرد.
ساعت ۲ بامداد – اتاق کار کوک
کوک پشت میز نشسته بود که تلفنش زنگ خورد.
«رئیس، یه عکس از ات به دست گروه رقیب رسیده.»
کوک از جاش بلند شد.
«چی گفتی؟»
«فکر می‌کنیم یکی از نزدیکانمون اطلاعات رو لو داده.»
کوک گوشی رو محکم توی دستش گرفت.
«پیداش کنید. همین امشب.»
تماس رو قطع کرد.
همون لحظه ات پشت در ظاهر شد.
ات: «جونگکوک؟»
کوک سریع برگشت.
ات: «من یه چیزی شنیدم...»
کوک: «چی شنیدی؟»
ات آروم گفت:
«فکر کنم یکی داره منو تعقیب می‌کنه...»
کوک به سمت پنجره برگشت.
ماشین مشکی ناشناسی درست روبه‌روی عمارت پارک شده بود.
پایان قسمت پنجم 🖤
پیش‌نمایش قسمت ششم
«ات، پشت سر من بمون.»
«جونگکوک، من ازت نمی‌ترسم!»
کوک دستش رو گرفت و گفت:
«منم از تو نمی‌ترسم، دختر لجباز... از این می‌ترسم که از دستت بدم.»
- ۶۵
- ۲۳ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
