خاطرات مه الود ...

خاطرات مه الود ...
پرونده ای که همواره باز است و تا زمانی که عواملی همچو بیماری، فرسودگی و کهولت بر آن اثر نگذارد مثل ساعتی دقیق و منظم، در حال کار است.

حافظه؛ عاملی که به جهت انباشتِ اندوخته های تجربی در وجود هر یک از ما تعبیه شده است. اصلی ترین عامل سفرهای ناخواسته ای که گاه و بی گاه به گذشته ها داشته ایم.. و گاهی از اوقات بیرحمانه و افسار گسیخته ما را با خود می برد به زمان هایی که مرور محتوای آن دوران، رنجمان می دهد و یا اینکه بر اثر فقدان آنچه را که در دوران پیشین حاضر بوده و اکنون دیگر وجود ندارد، دچار اندوهی غیر قابل التیام می گردیم بنحوی که تا دست این چرخ مرورگر در کار است، مجال رهایی از آن احوالات را نمی یابیم.

بعضاً شرایط محیطی در فعّال شدن آن و برآوردن نوع خاطرات درگیر با حال و هوای فعلی ما تاثیر مستقیمی دارد.. در سایر شرایط این اوست که تصمیم می گیرد تا چه زمانی ذهن پراّن ما را به سمت و سوی خود سوق دهد.. و دقیقاً آنجاست که اختیار عمل، در کمترین حـد ممکن بسر می برد و اوست که مارا همچو مرغَکی، که پر و بال وی را بسته باشند، با خود به هر سـو می کشد.. خاطراتی که زمانی ما باعث ثبت آن بوده ایم هجوم خود را آغاز می نمایند. سپاهی که توانسته به سهولت از دروازه خیال شما عبور کند حال مالک شهر مُخیرات است و شما بی پناه تر از هر زمان ممکن، به روایت دوبارۀ عملکرد خود می نشینید.