بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
برخی از احکام همخوابی با احکام انعقاد نطفه متفاوت است؛ چرا که ممکن است همخوابی بدون قصد بر خورداری از فرزند صورت پذیرد و البته در احادیث نیامده که به همسرش بگوید!
البته هنگامی که مرد یا زن،به هنگام نزدیکی باهمسر،معاشقه و ارگاسم، به زن یا مرد دیگری فکر کند و در تصورش او را بیاورد، خیانت ذهنی کرده است؛ اما لزومی ندارد که به همسرش بگوید: من وقت نزدیکی با تو، به فکر دیگری بودم و درخیالم با او همخوابی می‌کردم! بدیهی است که چنین اذعانی، عواقبی دارد و سرانجام پس از سلب اعتماد به عفت، عشق و وفای همسر، به سردی و حتی طلاق می انجامد.
بی‌تردید کسی که هنگام همبستری با همسر، به دیگری فکر میکند، بیش از آن که به همسرش خیانت ذهنی کرده باشد، به خودش خیانت کرده و به خودش ظلم میکند؛و البته که همبستری واقعی او،به یک همبستری تخیلی مبدل می‌گردد!
به طور حتم، او پیش از این به دیگری نگاه شهوت‌آلود داشته که هوس او را نموده است واین هوس به حدی شدید شده است،که اکنون هنگام همخوابی با همسرش، او را به ذهن می آورد و تصور می‌نماید!
اعمال ما پس ازگذراندن مراحل خیال و تصور،به مرحله تصدیق و عمل میرسند،بنابراین،گاه ذهنیات غلط، آدمی را به سوی انجام کار غلط می کشاند.
کسی که با ذهنیت و خیال دیگری با همسرش همخوابی میکند، نه تنها هیچ گاه از همسرش لذت نمی‌برد، بلکه لذت تصوری از دیگری نیز او را آزار می‌دهد؛ چرا که واقعیت خارجی ندارد!
کسی که در ذهنش با دیگری همخوابی دارد، هر گاه او را ببیند، با همین تصور به او می‌نگرد؛ و البته که از همسر خود دور میشود ودائم با خود می گوید: کاش به جای این، آن بود!
ذهن، تصور و خیال به کسی و به چیزی وفادار نیستند، به هر کجا که می‌توانند بروند می‌روند؛ بنابراین، آن که عادت به این تصورات نماید، به آن دیگری نیز قانع نخواهد شد و هر بار می‌تواند دیگری را تصور نماید.به قول امام خمینی (ره): ذهن، هرزه‌گرد است؛ بنابر این اگر کنترل نشود، صاحبش را به هرزگی می‌کشاند.
الف)- با تصور ذهنی، نطفۀ منعقد شده حرام و فرزند حرامزاده نمی گردد، بالاخره این فرزند از نطفۀ منعقد شدۀ پدر و مادر شرعی‌اش می‌باشد؛ اما در این که ذهنیات نادرست و تصورات حرام، ممکن است آثار سویی در نطفه بگذارد که منجر به اختلال در فعالیت مغز حواس، درک، عقب ماندگی ذهنی، دیوانگی ... و حتی اخلاقِ فرزند گردد، هیچ تردیدی وجود ندارد. اگر فعالیت مغز، ذهن، تصور، تخیل و تفکر ما، خلجانات روحی و روانی ما و تمامی احساسات ما، در تمامی فعالیت های فیزیکی و شیمیایی بدن اثر دارد،(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت اول :
برخی از احکام همخوابی با احکام انعقاد نطفه متفاوت است؛ چرا که ممکن است همخوابی بدون قصد بر خورداری از فرزند صورت پذیرد و البته در احادیث نیامده که به همسرش بگوید!
البته هنگامی که مرد یا زن،به هنگام نزدیکی باهمسر،معاشقه و ارگاسم، به زن یا مرد دیگری فکر کند و در تصورش او را بیاورد، خیانت ذهنی کرده است؛ اما لزومی ندارد که به همسرش بگوید: من وقت نزدیکی با تو، به فکر دیگری بودم و درخیالم با او همخوابی می‌کردم! بدیهی است که چنین اذعانی، عواقبی دارد و سرانجام پس از سلب اعتماد به عفت، عشق و وفای همسر، به سردی و حتی طلاق می انجامد.
بی‌تردید کسی که هنگام همبستری با همسر، به دیگری فکر میکند، بیش از آن که به همسرش خیانت ذهنی کرده باشد، به خودش خیانت کرده و به خودش ظلم میکند؛و البته که همبستری واقعی او،به یک همبستری تخیلی مبدل می‌گردد!
به طور حتم، او پیش از این به دیگری نگاه شهوت‌آلود داشته که هوس او را نموده است واین هوس به حدی شدید شده است،که اکنون هنگام همخوابی با همسرش، او را به ذهن می آورد و تصور می‌نماید!
اعمال ما پس ازگذراندن مراحل خیال و تصور،به مرحله تصدیق و عمل میرسند،بنابراین،گاه ذهنیات غلط، آدمی را به سوی انجام کار غلط می کشاند.
کسی که با ذهنیت و خیال دیگری با همسرش همخوابی میکند، نه تنها هیچ گاه از همسرش لذت نمی‌برد، بلکه لذت تصوری از دیگری نیز او را آزار می‌دهد؛ چرا که واقعیت خارجی ندارد!
کسی که در ذهنش با دیگری همخوابی دارد، هر گاه او را ببیند، با همین تصور به او می‌نگرد؛ و البته که از همسر خود دور میشود ودائم با خود می گوید: کاش به جای این، آن بود!
ذهن، تصور و خیال به کسی و به چیزی وفادار نیستند، به هر کجا که می‌توانند بروند می‌روند؛ بنابراین، آن که عادت به این تصورات نماید، به آن دیگری نیز قانع نخواهد شد و هر بار می‌تواند دیگری را تصور نماید.به قول امام خمینی (ره): ذهن، هرزه‌گرد است؛ بنابر این اگر کنترل نشود، صاحبش را به هرزگی می‌کشاند.
الف)- با تصور ذهنی، نطفۀ منعقد شده حرام و فرزند حرامزاده نمی گردد، بالاخره این فرزند از نطفۀ منعقد شدۀ پدر و مادر شرعی‌اش می‌باشد؛ اما در این که ذهنیات نادرست و تصورات حرام، ممکن است آثار سویی در نطفه بگذارد که منجر به اختلال در فعالیت مغز حواس، درک، عقب ماندگی ذهنی، دیوانگی ... و حتی اخلاقِ فرزند گردد، هیچ تردیدی وجود ندارد. اگر فعالیت مغز، ذهن، تصور، تخیل و تفکر ما، خلجانات روحی و روانی ما و تمامی احساسات ما، در تمامی فعالیت های فیزیکی و شیمیایی بدن اثر دارد،(ادامه دارد...)
- ۵۸
- ۱۴ مهر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط