تاریخچه چهارشنبه سوری بصورت مختصر

تاریخچه چهارشنبه سوری بصورت مختصر

دعا میکنم همه غم و غصه هات رو در همین چهارشنبه آخر سال تو آتیش بسوزونی و قلبت پر از شادی بشه و ریه هات پر بشه از عطر شکوفای درختان بهاری...همیشه بخند
چهارشنبه سوریت مبارک

 جشنی در روزهای پایانی سال که در آن از تقدس آتش برای پاکی و روشنی استفاده می کردند از هزاران سال پیش،در ایران با نام "جشن سوری " وجود داشته است.مردم در روزهای پایانی سال که خانه تکانی می کردند،اساس ، لباس ،کاسه و کوزه...و هر چیز کهنه که باید دور ریخته می شد،و حتی چوب و خاشاکی که از  باغچه و حیاط منزل  جمع می شد راگرد می آوردند و در این روز به آتش می کشیدند .در این روز خرید لوازم نو و جایگزین مانند اسپند ، آینه ، کوزه ،شانه،...هم صورت می گرفت (با توجه به کاربرد هر یک از این وسایل ،پدیدار می شود که هر کدامشان از نوعی هستند که باید زود به زود نو شوند تا از آلودگی و بسط بیماری جلوگیری شود)

کوزه ها (مخصوصا کوزه آب که از خلل و فرج زیاد تری برخوردار است تا آب را خنک نگه دارد) از بام به کوی انداخته می شد و جای خود را به کوزه نو می داد.

گاهی در این کوزه زغال وسکه هم می گذاشتند با تعابیری چون ،دور انداختن سیاهی و طلب روزی.

در هنگام غروب آفتاب آتش بزرگی بر پا می شد که تا سپیده صبح زنده می ماند و این شب را روشن نگه می داشت. بر اساس باور های باستانی ،ارواح نیاکان در این شب به زمین می آیند تا برای نسل خود بر زمین دعای خیر کنند.

در هنگام پریدن از روی آتش ،شعر ای هم خوانده می شد که هنوز برایمان گوش آشناست.

 
زردي من از تو ، سرخي تو از من      غم برو شادي بيا ، نكبت برو روزي بيا

 
بوته افروزي ، آب پاشي و آب بازي ، فالگوش نشيني ، قاشق زني ، كوزه شكني ، فال كوزه ، آش چهارشنبه سوري ، آجيل مشگل گشا ، شال اندازي ، شير سنگی، ( توپ مرواريد ) و … ازآداب و رسوم این شب به شمار می رفته است .البته در بعضی از شهر ها و استان های مختلف آداب دیگری هم مرسوم بوده و هست که زیبای و جذابیت خاص خود را دارند.

* متحرک *