بسم الله الرحمن الرحیم

40 - ‌به‌ یقین‌، روز جدایی‌ وعده‌گاه‌ همه آنهاست‌

41 - روزی‌ ‌که‌ نه‌ هیچ‌ دوستی‌ ‌از‌ دوست‌ [‌خود‌] مشکلی‌ ‌را‌ دفع‌ می‌کند و نه‌ ‌ایشان‌ یاری‌ می‌شوند

42 - مگر کسی‌ ‌که‌ ‌خدا‌ ‌به‌ ‌او‌ رحم‌ کند، همانا ‌او‌ مقتدر مهربان‌ ‌است‌

43 - مسلما درخت‌ زقوم‌،

44 - خوراک‌ گناه‌ پیشه‌ ‌است‌

45 - مانند مس‌ گداخته‌ ‌است‌ ‌که‌ ‌در‌ شکم‌ها می‌جوشد،

46 - مانند جوشیدن‌ آب‌ جوشان‌

47 - [ندا آید:] ‌او‌ ‌را‌ بگیرید و ‌به‌ میان‌ دوزخ‌ بکشانید

48 - آن‌گاه‌ روی‌ سرش‌ ‌از‌ عذاب‌ آب‌ جوشان‌ بریزید

49 - بچش‌ ‌که‌ تو [‌به‌ خیال‌ ‌خود‌] همان‌ نیرومند گرامی‌ هستی‌

50 - البته‌ ‌این‌ همان‌ ‌است‌ ‌که‌ ‌به‌ ‌آن‌ شک‌ می‌کردید

51 - بی‌گمان‌، پرهیزگاران‌ ‌در‌ جایگاه‌ امنی‌ هستند

52 - ‌در‌ باغ‌ها و چشمه‌سارها

53 - حریر نازک‌ و حریر ضخیم‌ می‌پوشند [و] رویاروی‌ ‌هم‌ [می‌نشینند]

54 - [آری‌] ‌این‌ گونه‌ ‌است‌ و حور العین‌ ‌را‌ ‌به‌ همسری‌شان‌ ‌در‌ می‌آوریم‌

55 - ‌در‌ ‌آن‌ جا ‌هر‌ میوه‌ای‌ ‌را‌ [‌که‌ بخواهند] آسوده‌ خاطر می‌طلبند

56 - ‌در‌ ‌آن‌ جا مرگ‌ ‌را‌ نخواهند چشید، جز همان‌ مرگ‌ نخستین‌ ‌را‌ [‌که‌ چشیده‌اند]، و ‌آنها‌ ‌را‌ ‌از‌ عذاب‌ دوزخ‌ نگاه‌ می‌دارد

57 - [‌این‌] تفضلی‌ ‌است‌ ‌از‌ جانب‌ پروردگار تو، ‌این‌ همان‌ کامیابی‌ بزرگ‌ ‌است‌

58 - ‌پس‌ جز ‌این‌ نیست‌ ‌که‌ ‌این‌ [قرآن‌] ‌را‌ ‌به‌ زبان‌ تو آسان‌ ساختیم‌، ‌باشد‌ ‌که‌ پند گیرند

59 - ‌پس‌ منتظر باش‌ ‌که‌ ‌آنها‌ [نیز] منتظرند