من خراب لب مینای توام

من خراب لب مینای توام
مست و حیران و غزل خوان توام
ماه من گر تو مرا طرد کنی
بعد از این طعمه افکار توام


روزگاری که دلم مست تو بود
مست مست از می مینای تو بود
انچنان بست نشستی به دلم
که دلم در خم چشمان تو بود
کرده ای مست و خرابم دل من
راه بر هیچ کجایی ندارم دل من
ای دل غم زده شوخ و قشنگ
من فدایت دل من ای دل من