سلام...

سلام...
سلام ای نام زیبایت سلام...
خوش دلم که تو اله العاصینی
سرم در پیش اما چشمانم روشن و جانم امیدوارست
خدای من...
خدای من
خدای من
چه زیباست آنگاه که در طوفان وصف تو واژه ها دور می افتند
و من، گنگ و پریشان دست به دامان آسمانها می شوم
و زمزمه میکنم：

الله اکبر!

خدا بزرگتر از آنست که وصف شود!

ای فریاد عجز از در و دیوار زمین و زمان در ستایشت برخاسته

ای استغاثه ی اشتیاق کایناتت سر به فلک برداشته

ای تسبیح-دانه ی اشکها از شوق لقای تو در محراب شبها فروچکیده

ای نادیدگانت گریبان دریده

کیستی ای درهم کوبنده ی هرچه سخت

ای گشاینده ی هرچه تنگ

ای دگرگون کننده ی هرچه راسخ سوگند یاد کرده…