نگاه کن

نگاه کن

که غم درون دیده ام

چگونه قطره قطره آب میشو د

چگونه سایه ی سیاه سرکشم

اسیر دست آفتاب میشو د

نگاه کن

تمام هستیم خراب میشود

شراره ای مرا به دام میکشد

مــــرا به اوج می بــــرد

مــــــرا به دام می کشد

نگاه کن

تمام آسمان من پر از شهاب میشود

تو آمدی ز دورها و دورها

ز سرزمین عطرها و نورها

نشانده ای مرا کنون به زورقی

زعاجها ، ز ابرها ، بلورها

مرا ببر امید دلنواز من

ببر به شهر شعرها و شورها

به راه پر ستاره می نشانی ام

فراتر از ستاره می کشانیم

نگاه کن

من از ستاره سوختم

لبالب از ستارگان تب شدم

چو ماهیان سرخرنگ ساده دل

ستاره چین برکه های شب شدم

چه دور بود پیش از این زمین ما

به این کبود غرفه های آسمان ،

کنون به گوش من دوباره می رسد صدای تو

صدای بال برفی فرشتگان

نگاه کن که من کجا رسیده ام

به کهکشان ، به بیکران ، به جاودان

کنون که آمدیم تا به اوجها

مرا بشوی با شراب موجها

مرا بپیچ در حریر بوسه ات

مرا بخواه در شبان دیر پا

مرا دگر رها مکن !

مرا از این ستاره ها جدا مکن

نگاه کن

که موم شب به راه ما

چگونه قطره قطره آب میشود

صراحی سیاه دیدگان من

به لای لای گرم تو

لبالب از شراب خواب میشود ...

به روی گاهواره های شعر من نگاه کن

تو می دمی و آفتاب میشود ....