منوچهر

#منوچهر
#شاهنامه
#پیشدادی
منوچهر یا مَنوش چیترَ یکی از پادشاهان پیشدادی است. اسم خاندان وی در #اوستا اَئیریاوَ یعنی یاور کنندهٔ #ایرانیان آمده‌است. منوچهر در اوستا منوش چیتر یعنی از نژاد و پشت مَنوش است و مَه‌ائیوچیترَه نیز آمده که به معنی از نژاد مینوئی، آسمانی، روحانی است. اسم منوچهر و خاندانش #ایرج فقط یک بار در اوستا در بند ۱۳۱ فروردین‌یشت یاد شده‌است. در شاهنامه نیز منوچهر پسر #پشنگ برادرزادهٔ #فریدون است. مادر منوچهر، دختر ماه‌آفرید زن ایرج است. در جنگی که بین منوچهر و افراسیاب پیش آمد، منوچهر مغلوب و در تبرستان محاصره شد. به ناچار صلح بین ایرانیان و تورانیان برقرار گردید و برای تعیین حدود ایران همان داستان تیراندازی آرش عمل گردید. منوچهر به انتقام خون پدربزرگش ایرج اقدام به کشتن #سلم و #تورکرد. برابر بندهش، #نوذریکی از سه پسران منوچهر است.[۱]
منوچهر یکی از پادشاهان خوشنام و درستکار در #شاهنامه_فردوسی است. منوچهر نوهٔ ایرج بود و پس از مرگ فریدون به پادشاهی رسید. از مهمترین رویدادهای زمان پادشاهی منوچهر زادن زال و داستان #زال و#سیمرغ عشق زال به رودابه و تولد #رستم است.پس از نابودی ایرج، یکی از کنیزکان او به نام ماه‌آفرید، دختری آورد که فریدون او را در نهان می‌پرورد و آنگاه به همسری برادرزادهٔ خود پشنگ در می‌آورد. از ایشان پسری به دنیا می‌آید که منوچهر نام می‌گیرد. آنگاه نور چشم به فریدون باز می‌گردد و منوچهر به کین‌خواهی نیای خویش با پهلوانی چون کارن (پسر #کاوه_آهنگر)، سام نریمان و #گرشاسب بر لشکریان سلم (پسر فریدون) و تور می‌تازد و نخست تور را از پای در می‌آورد، سپس سلم را. فریدون سالخورده منوچهر را به سام می‌سپارد و خود جان به جان‎آفرین تسلیم می‌کند. منوچهر یکصد و بیست سال پادشاهی کرد و هنگام مرگ سلطنت را به پسر خود نوذر سپرد.