هر آدمی لازم دارد یک جان پناه داشته باشد

هر آدمی لازم دارد یک «جان پناه» داشته باشد.
آدمهای کوه میدانند جان پناه یعنی چه !
من با این کلمه خیلی حالم خوب میشود. فکر کن پناه جانت باشد. کوه هم باشد . صخره هم ، سرما و گرما هم ؛ و یک جایی باشد که جانت را پناه است !
جایی که گرم است. سرد است. پناه است و امن ! و این مهمتر از همه است. امن !
جان پناه خیلی پناه تر از پناهگاه است. خیلی امن تر !
میدانید. من تا حالا جان پناه نرفته ام. ولی وقتی گفتند برویم سبلان جان پناه می مانیم تا تیم حرفه ای بروند صعود ، حال جانم خیلی پناه شد .
آدم توی صعودهای زندگی ، جان‌پناه داشته باشد ، تا خود آسمان هم بالا میرود.
عشق جان پناه ترین هاست.
کودکی ها جان پناه اند.
و بعضی آدمها ؛
گاهی حتی عطر شان ، خیالشان ، اسم شان ...
دلتنگ مادر که می شدیم
«صندوق لباسش» ، پناه مان بود ...
جان پناه مان بود ! جان پناه مان !
هر آدمی یک جان پناه ، باید داشته باشد. برای خنده هایش، گریه هایش، سکوتش، برای ناگفته هایش، برای زیست کردن ، برای نفس تازه کردن ، برای نفسش ...
جان پناه مثل  آغوش باید باشد .
امن و امان ترین ...
.
دارید جان پناه ؟؟؟