بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت دوم :
پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله فرمودند: مَن عَرَفَ نَفسَهُ فقَد عَرَفَ رَبَّهُ، ثُمَّ عَلَيكَ مِنَ العِلمِ بِما لا يَصِحُّ العَمَلُ إلاّ بِه؛ و هُوَ الإخلاصُ - هر كه خود را شناخت، پروردگارش را شناخت. بعد از آن، بر تو باد تحصيل دانشى كه عمل جز با آن درست نباشد و آن اخلاص است.(2/32/22)
حال آیا ما خودمان را در همین حدّی که توان و امکان داریم، شناختهایم و هیچ تلاشی برای شناخت بیشتر خداوند سبحان وخودمان نمودهایم؟!
الف) - جملاتی چون: انسان از اصلش جدا شده است؛ استعاره هایی برای تفهیم موضوع می باشد، وگرنه هیچ مخلوقی نمی تواند از خالقش جدا شود،چرا که هستیاش قائم به اوست، و اوست که ربوبیّتش میکند. مقصود این است که او از وطن اصلی اش جدا شده است، نه از خود او، و این درست است، چرا که وطن اصلی، جوار قُرب خدا، در بهشت جاوید او می باشد؛ و زندگی دنیوی، سفری به سوی آن مقصد میباشد؛ چنان که در بارۀ جایگاه و مقام مقربان درگاهش فرمود:
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَنَهَرٍ-همانا پرهيزگاران در باغها و نهرهای بهشتی جای دارند.(54)
فِي مَقْعَدِصِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ - در جايگاه صدق نزد خداوند مالك مقتدر.(55(سوره قمر آیه 54 و 55)
ب) - آیا خداوند سبحان، جسم و مکان دارد که انسان به لحاظ مکانی به او دور یا نزدیک شود؟! یا آن که او هستی و کمال محض است، و هر کسی به میزان تلاش برای شکوفایی اسماء الله در وجود خودش، به رشد و کمال میرسد و مقرب او می گردد؟
فرمود: وَهُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ مَا كُنْتُمْ - و او با شماست هر جا كه باشيد.(سوره حدید بخشی از آیه 4)
بنابراین دوری و نزدیکی جسمی، مکانی و جغرافیایی به او معنا ندارد؛ بلکه فرمود: صِبْغَةَ اللَّهِ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً وَنَحْنُ لَهُ عَابِدُونَ. (سوره بقره آیه 138)
یعنی: با بندگی خالصانه، رنگ خدایی بگیرید؛ او علیم و حکیم است، به شما نیز ابزار و امکان فراگیری علم و حکمت را موهبت نموده است، چنان که عقل دارید و برایتان وحی فرستاده است - او رحمان و رحیم مستمر وجود بخش است و این صفات را در شما نیز نهادینه نموده است، پس شما نیز رحمتآور باشید؛ چنان که فرمود: مومنان در بین خودشان رحمتآور میباشند؛ و همین طور است ظهور و تجلی تمامی اسماء إلهی در انسان.
ج) - معنای بازگشت به وطن یا - وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ - و ما به سوی او بازمی گردیم؛ بازگشت به سوی اوست، نه حلول در ذات مقدس او. (ادامه دارد...)
پاسخ قسمت دوم :
پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله فرمودند: مَن عَرَفَ نَفسَهُ فقَد عَرَفَ رَبَّهُ، ثُمَّ عَلَيكَ مِنَ العِلمِ بِما لا يَصِحُّ العَمَلُ إلاّ بِه؛ و هُوَ الإخلاصُ - هر كه خود را شناخت، پروردگارش را شناخت. بعد از آن، بر تو باد تحصيل دانشى كه عمل جز با آن درست نباشد و آن اخلاص است.(2/32/22)
حال آیا ما خودمان را در همین حدّی که توان و امکان داریم، شناختهایم و هیچ تلاشی برای شناخت بیشتر خداوند سبحان وخودمان نمودهایم؟!
الف) - جملاتی چون: انسان از اصلش جدا شده است؛ استعاره هایی برای تفهیم موضوع می باشد، وگرنه هیچ مخلوقی نمی تواند از خالقش جدا شود،چرا که هستیاش قائم به اوست، و اوست که ربوبیّتش میکند. مقصود این است که او از وطن اصلی اش جدا شده است، نه از خود او، و این درست است، چرا که وطن اصلی، جوار قُرب خدا، در بهشت جاوید او می باشد؛ و زندگی دنیوی، سفری به سوی آن مقصد میباشد؛ چنان که در بارۀ جایگاه و مقام مقربان درگاهش فرمود:
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَنَهَرٍ-همانا پرهيزگاران در باغها و نهرهای بهشتی جای دارند.(54)
فِي مَقْعَدِصِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ - در جايگاه صدق نزد خداوند مالك مقتدر.(55(سوره قمر آیه 54 و 55)
ب) - آیا خداوند سبحان، جسم و مکان دارد که انسان به لحاظ مکانی به او دور یا نزدیک شود؟! یا آن که او هستی و کمال محض است، و هر کسی به میزان تلاش برای شکوفایی اسماء الله در وجود خودش، به رشد و کمال میرسد و مقرب او می گردد؟
فرمود: وَهُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ مَا كُنْتُمْ - و او با شماست هر جا كه باشيد.(سوره حدید بخشی از آیه 4)
بنابراین دوری و نزدیکی جسمی، مکانی و جغرافیایی به او معنا ندارد؛ بلکه فرمود: صِبْغَةَ اللَّهِ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً وَنَحْنُ لَهُ عَابِدُونَ. (سوره بقره آیه 138)
یعنی: با بندگی خالصانه، رنگ خدایی بگیرید؛ او علیم و حکیم است، به شما نیز ابزار و امکان فراگیری علم و حکمت را موهبت نموده است، چنان که عقل دارید و برایتان وحی فرستاده است - او رحمان و رحیم مستمر وجود بخش است و این صفات را در شما نیز نهادینه نموده است، پس شما نیز رحمتآور باشید؛ چنان که فرمود: مومنان در بین خودشان رحمتآور میباشند؛ و همین طور است ظهور و تجلی تمامی اسماء إلهی در انسان.
ج) - معنای بازگشت به وطن یا - وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ - و ما به سوی او بازمی گردیم؛ بازگشت به سوی اوست، نه حلول در ذات مقدس او. (ادامه دارد...)
- ۴۴
- ۰۹ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط