بپوش مرا در خود

بپوش مرا
ولی برعکس
که درآغوش بگیرمت طولانی
تا نفس‌هایمان گره‌ی کور بخورد
که لب‌هایمان در راه برگشت از میهمانی پاییزی هم
راه خانه را گم کنند
تن کن مرا
تنگ...
که صدای ترک استخوان‌هایم
گم شود در خش خش عاشقانه‌ی پیاده‌رو
با من باش
از این پاییز تا همیشه...
#خاص