می آیی؟

می آیی؟
می آیی یک سحر
در باغ رویم
تو گل را بوکنی
من گیسوانت را؟
می آیی؟
می آیی گم شویم میان درختان گیلاس
تو گل ها رانوازش کنی
من گونه های قرمزت را؟
راستی
وسط عشق بازی خوابت نبرد؟
چشمان سیاهت را که ببندی
من و شکوفه ها
باهم
پژمرده می شویم