وقتی راه رفتن آموختی دویدن بیاموز و دویدن که آموختی پرواز

وقتی راه رفتن آموختی دویدن بیاموز و دویدن که آموختی پرواز را.
راه رفتن بیاموز ، زیرا راه هایی که میروی جزئی از تو می شود و سرزمین هایی که میپیمایی بر مساحت تو اضافه می کند.دویدن بیاموز ، چون هر چیز راکه بخواهی دور است و هر قدر که زود باشی، دیر.
و پرواز را یاد بگیر نه برای اینکه از زمین جدا بشی برای انکه به اندازه فاصله زمین تا آسمان گسترده شوی.
من راه رفتن را از یک سنگ آموختم ، دویدن را از یک کرم خاکی و پرواز را از یک درخت.
بادها از رفتن چیزی به من نگفتند ، زیرا آن قدر در حرکت بودند که رفتن را نمیشناختند.
پلنگان دویدن را یادم ندادند ، زیرا آنقدر دویده بودند که دویدن را از یاد برده بودند.
پرندگان نیز پرواز را به من نیاموختندزیرا چنان در پرواز خود غرق بودند که آن را به فراموشی سپردند!
اما سنگی که درد سکون را کشیده بود رفتن را می شناخت و کرمی که در اشتیاق دویدن سوخته بود دویدن را می فهمید و درختی که پاهایش در گٍل بود از پرواز بسیار می دانست.
آنها از حسرت به درد رسیده بودند و از درد به اشتیاق و از اشتیاق به معرفت.