.

.
زمستان می رود اما پس از آن نو بهاری نیست
دل صد پاره ی ما را به غیر از تو قراری نیست
.
منم ان ایستگاهی که همیشه چشم بر راهم
ولی افسوس در گوشم دگر سوت قطاری نیست
.
من آن تالار متروک و کهن سالم که بی یادت
به طاق و تخت و دیوارش دگر نقش و نگاری نیست
.
چنان میسوزم از داغت که آه از دل برون اید
کز این پر سوز تر دیگر صدای نای تاری نیست
.
به زین توسن عشقت نشستن کار هر کس نیست
چموش است و سواری کردنش کار سواری نیست
.
من آن صیاد سرمستم که عمری در کمین هستم به غیراز صید چشمانت مرا بهتر شکاری نیست
.
وجود چون منی را در کنار خود غنیمت دان
بچینند آن گل سرخی که در پا کهنه خاری نیست
.
به جنگ عقل رفتن بی ثمر باشد زمانی که
بدانی در حیاط عاشقی ، چشم انتظاری نیست
.