تقدیم به سوره ( هُمَزَه ) :

تقدیم به سوره ( هُمَزَه ) :

( هُ مَ زَ ه = عیبجو ).

( لُ مَ زَ ه = طعنه زن ).

( حُطَمَه= حُ طَ مَ ه = آتش ویرانگر جسم و جان ).

=====================

((( گوهرِ اندیشه )))


* وای بر طعنه زنانِ عیبجوی .

* وای بر مستغنیِ بد خُلق و خوی .


وای بر آنان که دائم غرّه اند .

دل بر این دنیایِ فانی بسته اند .


در زر اندوزیّ و ثروت , پر توان .

بر معاد و روزِ محشر , بد گمان .


گنجِ قارون را , اگر مالک شوند !

در تجاهل بوده , کِی سالک شوند!


عاشقانِ : ( همزه ) و ( لمزه ) .

غافلند : از واژه یِ ( فِی الحُطُمَه ) .


( حُطمه ) : آن آتشِ ویرانگر است .

آتشی سوزان : به جان و پیکر است .


آتشی که , در ستون هائی عظیم .

میزبانِ طاغیان شد , در جحیم .


فکر بکری کن : به حالِ خویشتن .

تا نباشی روزِ محشر , در مِحَن .


حرصِ بی جا را , مده دیگر امان .

در کمین ات , مرگ باشد بی گمان .


غیر از آن مقدار چلوارِ سفید .

آدمی , خیری از این دنیا ندید .


بهرِ آن روزِ جزا : اندیشه کن .

شیوه یِ مردم نوازی , پیشه کن .


ای عظیم این چرخِ دون , بی ارزش است

دم به دم , در حیطه یِ فرسایش است.

=====================
شاعر = عبدالعظیم عربی از خوزستان .

تصویر این پست ازپروفایل= جناب آقای فوأد = fuoad. میباشد.