با یادِ لبت ، بوسه زِ پیمانه بگیرم

با یادِ لبت ، بوسه زِ پیمانه بگیرم
دُردی کِشَم و دامنِ میخانه بگیرم

ای تاکِ به هم بافته گیسوی پریشان
پیمانه زِ دستانِ تو مستانه بگیرم

خلوتگهِ آغوشِ تو! محرابِ نماز است
حاجاتِ دلم را زِ تو دُردانه بگیرم

آتش شده ای در دلِ این عاشقِ شیدا
فرمان بده تا شعله چو پروانه بگیرم

باشد که به دستم برسی روزِ مبادا
جامی زِ تو ای دلبرِ فتانه بگیرم

اینجا بفروشند پشیزی میِ صافی
حاشا! که سبو از کفِ بیگانه بگیرم