گم می شود در غربت شبهای کوفه / در لابلای نخلها ، تنهای کو

گم می شود در غربت شبهای کوفه / در لابلای نخلها ، تنهای کوفه

کوه است کوه اما دگر از پا نشسته / سر می کند در چاه غم دریای کوفه

خسته شده از سُستی این قوم صد رنگ / خسته شده از شاید و امای کوفه

با نان و خرما می رود کوچه به کوچه / اما چرا نفرین؟ مگر مولای کوفه

جز جود و رحمت از امام ما چه دیدند؟ / ای وای از نامردمان ای وای کوفه

یارب بگیر از قدر نشناسان علی را / سر آمده صبر از ملالتهای کوفه

مانند چشمانش دل عالم گرفته / آماده ی رفتن شده آقای کوفه

اما نگاهش بی کران بی کسی هاست / دلشوره دارد از غم فردای کوفه

روزی که می آید به شهر نانجیبان / با دست بسته ، جان به لب ، زهرای کوفه

روزی که خون می بارد از چشمان غیرت / از طعنه های تلخ و جانفرسای کوفه

بر روی نی سوی لب غرق به خونی / سنگ بلا می بارد از هر جای کوفه

می میرد از اندوه گوش و گوشواره / دارد خبر از بغض بی پروای کوفه

می پرسد از راه نجف طفل یتیمی / ذکر لبش بابای من ، بابای کوفه

♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦

شهادت مولا امیرالمومنین علـــی (ع) رو به همه شیعیان و دوستــداران آن حضرت تسلیت میگم....


امشب خــدا بگشود درهای سمــا را
پیوســته می خواند به خـود اهل دعــا را
گر پهن کردی ساعــتی سجــاده ات را
یاد آر یــاران و ببر هم نــام ما را

التمـــاس دعـــا عزیــزان در این شبهــای قـــدر

اگه کامنتی رو دیر جواب دادم عذر میخوام!!!