هی رفیق...!!!

هی رفیق...!!!


بغض هایم را مسخره نکن...!


به سه نقطه های آخر حرف هایم نخند...!!!


تمام زندگیم نقطه چین است...!!

اینها تمام نوشته های تاریکی ذهن و دنیای من است…


اینجا کلبه ی وحشت من است!


چرخ و فلک خاطره هاست…


سکوت چشمها و سرسره بغض هاست…


در دنیای تاریک و سیاه من خبری از گل و درخت نیست!


روشنی نیست…سیاهی مطلق است..!


دوست خوب من!سکوت کن و رد شو!

چشمهایت را ببند تا تن لش زندگی مرده ام را نبینی!


گوشهایت را بگیر تا ...


صدای ناله ها و زجه زدن هایم را نشنوی!


در دنیای من...بی کسی, دلتنگی و حسرت بیداد میکند…!


اینجا من هستم و من و من!


اینجا بجز من و بغضهایم چیز دیگری نیست!


هیچی نگو…



نخند…


اشک نریز…


ترحم نکن…



فقط رد شو…!