ادم به شدت تنهایی هستم و می دانم تمام نیروی نوشتن را از ا

ادم به شدت تنهایی هستم و می دانم تمام نیروی نوشتن را از این تنهایی می گیرم .
هر زنی روزی به دو زانو می نشیند و در بهترین حالت قبل از افتادن روی همان دو زانو می میرد . مرگی تسلیم ناپذیر و سرشار از مقاومت
چند نفر از شما حاضرید فقط به بهای نوشتن تسلیم این درد شوید . تسلیم سکوتی دیوانه وار که تک تک سلولهای شما را از ان خود می کند.و در خلوت ترین اتاق .... اتاقی که حتی از بودن خود تان هم خالیست در حالی که گوشه تخت به دو زانو نشسته اید
در حجمی که دیوانه ای را به طناب می بندند تا عمیق ترین نقطه حلقش به شما می خندد
در ادای این کلمات چقدر از من را شما می فهمید ...چقدر ..چقدر ...چقدر
با شمایم ....با شمایی که خیال می کنید من برای خوشامد مردی اینطور عاجزانه می نویسم
کاش یک بند از درد درون من را فقط به درازای یک اذان می چشیدید
مرده باد من اگر تمام عرض صحرای سینا را پا برهنه نمی دویدید...
@nimapaydar