برده عمارت جئون

پارت ¹⁷
صدای دورگه جونگکوک بود که دلم رو به لرزه مینداخت و تو گلو خندید:
-هر وقت دکترات و گذاشتی رو میزم به فکر زن باش
-جون داداش پایان نامم دادم
فقط جلسه دفاعش مونده
دیگه کوتاه بیا

-بعد از شب عروسیم دست رو هر دختری بذاری‌ نه نمیگم،میریم برات خاستگاری

توی فیلمای بودایی دیده بودم یه روز خاص تمام زنگ ها رو با هم به صدا در میارن،توی تمام وجودم زنگ ها به صدا در اومدن ،قلب بیچاره ام از قفسه سینه ام جدا شد و چنان روی زمین افتاد که صدای شکستنش گوشم رو کر میکرد.

خاستگاری و کادو بردن کافی نبود که می‌خواست براش عروسی هم بگیره؟
چجوری دلش می‌اومد.
ات چون زن دوم شد براش عروسی نگرفت.
بهم گفت یبار داماد شده و دیگه دلش نمیخواد کت و شلوار دامادی بپوشه و منم پا روی دلم گذاشتم و عروسی نخواستم.

فقط برای دل خودم لباس عروس پوشیدم و بدون داماد چند تایی عکس گرفتم تا حسرت به دل نمونم.

مدام حرفای جونگکوک رو توی مغزم مرور میکردم.
اون روزی که از نیلا حرف میزد،از دختری که چنان عاشقش بود که هنوز دلش نمی‌اومد بعد از مرگش لباساش رو از توی کمدش برداره.
برای من یه کمد جداگانه کنار کمد خودش سفارش داده بود.

وقتی در مورد عقد و عروسی حرف می‌زد بخدا که میدونست من همونجا پشت در صداشون رو می‌شنوم.
از قصد می‌گفت تا دلم رو بسوزونه.

بورام سینی مرباها رو دستم داد و گفت:
-خانوم اینا سنگین نیستن شما ببرید
بقیه رو خودم میارم

اون دختر همیشه هوام رو داشت.دختر مهربونی که حتی براش مهم نبود جرمم توی اون خونه چیه و رفتارش مثل سابق بود.

حتی از وقتی قاتل بچه اون عمارت شدم و دیگه مثل یه همسر و عروس براشون ارزش نداشتم بازم بهم میگفت خانوم و احترام میذاشت.

وارد اتاق غذاخوری که شدم با دیدنش ضربان قلبم بالا رفت.
هنوز دوستش داشتم و مثل روزای اول که میدیدمش قلبم ناکوک میزد.

نگاهش اونقدر سنگین بود که سرم رو پایین انداختم.
در حالیکه مخاطبش بورام بود گفت:
-پنج شنبه عروسم برای دیدن مون میاد عمارت
برای پذیرایی چیزی کم نذارید

بغضم رو قورت دادم و سینی رو روی میز گذاشتم.
وقتی با حرفاش آزارم میدادم به خودم میگفتم میگذره،آروم باش اما هنوز هیچی نشده حسادت داشت خفه ام میکرد.
با اینکه تمام شب اشک ریخته بودم اما بازم دلم می‌خواست یه گوشه بشینم و زار بزنم.

مامان حنا گفت:
-بیا بشین مادر باز که تو داری کار میکنی؟
مگه این خونه خدمتکار نداره؟

زیر چشمی به جونگکوک نگاه کردم.
من نمیدونستم دیگه چه حکمی توی اون عمارت دارم.

بورام فنجونای قهوه رو پر کرد و جونگکوک بی توجه به حرف مامان حنا گفت:
-حواست به غذا و پذیرایی باشه
همه چیز عالی و بی نقص برگذار بشه
-چشم آقا...حواسم هست


از پارت بعد شرط میذارم