من روز خویش را

من روز خویش را
با آفتاب روی تو
کز مشرق خیال دمیده ست
آغاز می کنم


من ز شوق این محال
-که دستم به دست توست-
جای راه رفتن
پرواز می کنم
آن لحظه ها که مات
در انزوای خویش
یا در میان جمع
خاموش مینشینم
موسیقی نگاه تورا گوش میکنم
دیدگاه ها (۷)

‏من...روز خویش را..با آفتابِ رویِ توکز مشرقِ خیال دمیده است ...

💖🎋... گاهی میانِ خلوتِ جمع،یا در انزوای خویش،موسیقیِ نگاهِ ت...

ای یار ناشناخته من دوست دارمتگاهی به جان و گاه به دل می سپار...

بعضی رفتن‌ها شبیه رفتن نیست؛ شبیه خاموش‌شدن چراغی‌ست که نورش...

بیا ای عشق، کز هجر تو بی‌تابم هنوزدر این شب‌های بی‌پایان، در...

جاده بی راهه

گاهی آدمنه از رفتنِ کسی شکایت دارد،نه از ماندنِ خاطره‌ای...ف...

بیدی از بلور، سپیداری از آب،فواره‌ای بلند که باد کمانی‌اش می...

✧ᏕᎮᏗᏒᏦ✧𝟛در سمت چپ ِ سینه‌ام ؛سرزمینی‌ست کوچککه تو برای آن خو...

کپی از عکس شخصی خودم ممنوع 🌱عزیزم.نمی دانم چند پاراگراف دیگر...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط