آنشرلی با "اِ"اضافه

آنه...تکرار قریبانه ی روزهایت چگونه گذشت؟
وقتی روشنیِ چَشمهایت در پشت پرده های مِه آلودِ اندوه پنهان بود.
با من بگو از لحظه لحظه های مبهم کودکی ات،
از تنهایی معصومانه ی دست هایت..
آیا میدانی که در هجومِ درد ها و غم هایت و در گیرودار ملال آورِ دورانِ زندگی اَت
حقیقتِ زلالیِ دریاچه ی نقره ای نهفته بود؟
آنه!... اکنون آمده ام تا دست هایت
را به پنجه ی طلایی خورشیدِ دوستی بسپاری در آبیِ بیکرانِ مهربانی ها
به پرواز درآیی و اینَک؛آنه‌.‌.شکفتن و سبز شدن در انتظارِ توست.