هرچه گشتیم در این شهر نبود اهل دلی
.
به چــه آهـنــــگ بـنـــــــالـیـد نــی نـــائـیِ مــا
که به هـر کوی کشـــید آتـــش رســـوائیِ مــا
هـرچه گشتیـم در ایـن شهــر نبود #اهل_دل ی
تـــــا بـدانــد غــــــمِ #دلتنگی و تنهـــــائیِ مــا
شعـرِ ما اینهمه تفصیـــل در انـدیشــه نداشت
گـــر زمــان دست نمی زد به جگــرخـائیِ مــا
هنــــــر سوخته پَر، دوش ز مـن مـی پرسیــد
کـــآدمی کــی رَهَــد از مـکــرِ پریســـائی مــا
هــم غمـان #اشک به مـژگـان ز محــافل رفتند
چــون ریــــا پرده درافـکند به شیــــــدائیِ مــا
مـا به سوگِ دلِ خود گـوشه گـرفتیـم ز #خلق
چه کـس امـــروز نشینـد به هـمـــــاوائـیِ مــا
مـــا نـدانیــــم و بـدانیــــم کــه اقــــرار بجهـــل
خود گواهی است بر این رتبه ی دانــــائیِ مــا
جامه آتش بزن ای #عشق که #چشم است پُر آب
دمــبـــــدم زآتــــش پــر دودِ خــــــودآرائـیِ مــا
من بجان آمدم از دست تو ای پــرده ی قیـــد
بــــازده، بازده آن گــوهـــــــر بینـــــائـیِ مـــا
#ساقی از #میکده ها پرسشِ حالی مـی کرد
منظری داشت به رُخ اشک تماشــائیِ مـــا
در #دل سیـــــلِ زمـــان #چتر حبــابی زده ایم
تا کجــــا #پوچ شود این منــی و مــائیِ مـــا
✍ #رحیم_معینی_کرمانشاهی
❇ مضمون کلی شعر در یک نگاه با کمک #هوش_مصنوعی:
#شاعر از درد غربت، #تنهایی، #ریا، دوری از #حقیقت، و سقوط #ارزش ها در جامعه شکایت میکند و در عین حال، حسرت پاکی، #صداقت، و #همدلی را بیان میکند. او از بیهمدلی مردم، ریاکاری، دور شدن از #عشق راستین و انسانیت واقعی گلایهمند است.
؛__________❤__________
#شعر #نثر
#گنجینه_ادب_فارسی
#ادبیات_فارسی
#سرای_فارسی
#آشیانه_شعر_نثر
#داستان #داستانک
#حکایت #شعر_آیینی
#آهنگ #آتش #هنر #مژگان
#محافل #ریا #سوگ #جهل
#گوهر
به چــه آهـنــــگ بـنـــــــالـیـد نــی نـــائـیِ مــا
که به هـر کوی کشـــید آتـــش رســـوائیِ مــا
هـرچه گشتیـم در ایـن شهــر نبود #اهل_دل ی
تـــــا بـدانــد غــــــمِ #دلتنگی و تنهـــــائیِ مــا
شعـرِ ما اینهمه تفصیـــل در انـدیشــه نداشت
گـــر زمــان دست نمی زد به جگــرخـائیِ مــا
هنــــــر سوخته پَر، دوش ز مـن مـی پرسیــد
کـــآدمی کــی رَهَــد از مـکــرِ پریســـائی مــا
هــم غمـان #اشک به مـژگـان ز محــافل رفتند
چــون ریــــا پرده درافـکند به شیــــــدائیِ مــا
مـا به سوگِ دلِ خود گـوشه گـرفتیـم ز #خلق
چه کـس امـــروز نشینـد به هـمـــــاوائـیِ مــا
مـــا نـدانیــــم و بـدانیــــم کــه اقــــرار بجهـــل
خود گواهی است بر این رتبه ی دانــــائیِ مــا
جامه آتش بزن ای #عشق که #چشم است پُر آب
دمــبـــــدم زآتــــش پــر دودِ خــــــودآرائـیِ مــا
من بجان آمدم از دست تو ای پــرده ی قیـــد
بــــازده، بازده آن گــوهـــــــر بینـــــائـیِ مـــا
#ساقی از #میکده ها پرسشِ حالی مـی کرد
منظری داشت به رُخ اشک تماشــائیِ مـــا
در #دل سیـــــلِ زمـــان #چتر حبــابی زده ایم
تا کجــــا #پوچ شود این منــی و مــائیِ مـــا
✍ #رحیم_معینی_کرمانشاهی
❇ مضمون کلی شعر در یک نگاه با کمک #هوش_مصنوعی:
#شاعر از درد غربت، #تنهایی، #ریا، دوری از #حقیقت، و سقوط #ارزش ها در جامعه شکایت میکند و در عین حال، حسرت پاکی، #صداقت، و #همدلی را بیان میکند. او از بیهمدلی مردم، ریاکاری، دور شدن از #عشق راستین و انسانیت واقعی گلایهمند است.
؛__________❤__________
#شعر #نثر
#گنجینه_ادب_فارسی
#ادبیات_فارسی
#سرای_فارسی
#آشیانه_شعر_نثر
#داستان #داستانک
#حکایت #شعر_آیینی
#آهنگ #آتش #هنر #مژگان
#محافل #ریا #سوگ #جهل
#گوهر
- ۲۶.۱k
- ۲۸ تیر ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط