بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
سکوت در برابر گناه، به هر دلیل موجهی، با تأیید و تشویق و دفاع از آن متفاوت می‌باشد و طبق آیات و احادیث و نیز حکم عقل، بی‌تردید هر کسی به ارتکاب گناهی راضی باشد، خودش در آن گناه، با گناهکار شریک است، خواه یک مسئول باشد، یا یک روحانی، یا یک مداح یا فرد عادی از آحاد جامعه؛ چه رسد به این که از آن گناه خوشنودهم باشد و تشویق نیز بنماید!
بنابراین، ممکن است که به دلایل گوناگونی، اعتراض یا تذکری صورت نپذیرد، اما دلیل بر تأیید، تصدیق و تشویق نمی‌باشد!
روحانیون، مداح‌ها یا سایر تأیید کنندگان :امام خمینی رحمة الله علیه، در کتاب جهاد اکبر، تذکرات بسیار مهمی به طلاب و هر کسی که مشهور می‌شود و مخاطبینی دارد، نموده‌اند، از جمله:
شما باید خودتان را بسازید، و بعد ملت را بسازید. خدا نکند انسان پیش از آنکه خود را بسازد، جامعه به او روى آورد و در میان مردم نفوذ و شخصیتى پیدا کند، که خود را مى بازد، خود را گم میکند. قبل از آنکه عنان اختیار از کف شما ربوده شود خود را بسازید و اصلاح کنید.
اکنون شاهدیم که یک طلبه، برای این که طرفداران بیشتر پیدا کند، نه تنها گناهان را سبک می‌شمارد، بلکه به ارتکاب گناه، تشویق هم می‌نماید - حتی آیات صریح را تکذیب میکند و می‌گوید: عذابی در کار نیست!! - یا یک مداح، با دیدن چند بدحجاب یا بی‌حجاب که پاسخ دَمش را می‌دهند؛ خود را گُم میکند، خیال میکند کسی شده و پا را از گلیم خود درازتر کرده و اظهار نظرهایی میکند که در اندازۀ او نیست!
متأسفانه، نه فقط در ایران، بلکه در تمام جهان شاهدیم که وقتی کسی مشهور و مطرح و به اصطلاح سلبریتی می‌شود، اگر چه فقط یک خواننده، بازیگر فیلم و سریال، یا ورزشکار، یا مداح جوانی باشد، گمان می کند که دیگر برترین کارشناس اخلاق، جامعه شناسی، علوم سیاسی، و حتی معارف و احکام اسلامی می باشد و در هر موضوعی، اظهار نظر می‌نماید!
بدیهی است که این افراد، هر چند سالم و صادق باشند، با دین، فرهنگ، اخلاق، سیاست و جریانات انحرافی کاری ندارند و خواسته یا ناخواسته، فقط به محبوبیّت و اشتهار بیشتر خودشان توجه دارند که همه از هوای نفس می‌باشد!
بهانۀ وحدت و جذب : وحدت میان مردم به ویژه در شرایط حساسِ رویارویی به دشمنان داخلی و خارجی، و نیز جذب حداکثری، دو اصل بسیار ضروری و نیاز مبرم و هم چنین قوی‌ترین عامل پیروزی در هر امری، به ویژه در مقابله با دشمنان می‌باشد؛ اما برخی این دو اصل را بهانه‌ای برای توجیه انحرافات خود از یک سو، و رویکرد موافق‌شان به گناه قرار داده‌اند!(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت اول :
سکوت در برابر گناه، به هر دلیل موجهی، با تأیید و تشویق و دفاع از آن متفاوت می‌باشد و طبق آیات و احادیث و نیز حکم عقل، بی‌تردید هر کسی به ارتکاب گناهی راضی باشد، خودش در آن گناه، با گناهکار شریک است، خواه یک مسئول باشد، یا یک روحانی، یا یک مداح یا فرد عادی از آحاد جامعه؛ چه رسد به این که از آن گناه خوشنودهم باشد و تشویق نیز بنماید!
بنابراین، ممکن است که به دلایل گوناگونی، اعتراض یا تذکری صورت نپذیرد، اما دلیل بر تأیید، تصدیق و تشویق نمی‌باشد!
روحانیون، مداح‌ها یا سایر تأیید کنندگان :امام خمینی رحمة الله علیه، در کتاب جهاد اکبر، تذکرات بسیار مهمی به طلاب و هر کسی که مشهور می‌شود و مخاطبینی دارد، نموده‌اند، از جمله:
شما باید خودتان را بسازید، و بعد ملت را بسازید. خدا نکند انسان پیش از آنکه خود را بسازد، جامعه به او روى آورد و در میان مردم نفوذ و شخصیتى پیدا کند، که خود را مى بازد، خود را گم میکند. قبل از آنکه عنان اختیار از کف شما ربوده شود خود را بسازید و اصلاح کنید.
اکنون شاهدیم که یک طلبه، برای این که طرفداران بیشتر پیدا کند، نه تنها گناهان را سبک می‌شمارد، بلکه به ارتکاب گناه، تشویق هم می‌نماید - حتی آیات صریح را تکذیب میکند و می‌گوید: عذابی در کار نیست!! - یا یک مداح، با دیدن چند بدحجاب یا بی‌حجاب که پاسخ دَمش را می‌دهند؛ خود را گُم میکند، خیال میکند کسی شده و پا را از گلیم خود درازتر کرده و اظهار نظرهایی میکند که در اندازۀ او نیست!
متأسفانه، نه فقط در ایران، بلکه در تمام جهان شاهدیم که وقتی کسی مشهور و مطرح و به اصطلاح سلبریتی می‌شود، اگر چه فقط یک خواننده، بازیگر فیلم و سریال، یا ورزشکار، یا مداح جوانی باشد، گمان می کند که دیگر برترین کارشناس اخلاق، جامعه شناسی، علوم سیاسی، و حتی معارف و احکام اسلامی می باشد و در هر موضوعی، اظهار نظر می‌نماید!
بدیهی است که این افراد، هر چند سالم و صادق باشند، با دین، فرهنگ، اخلاق، سیاست و جریانات انحرافی کاری ندارند و خواسته یا ناخواسته، فقط به محبوبیّت و اشتهار بیشتر خودشان توجه دارند که همه از هوای نفس می‌باشد!
بهانۀ وحدت و جذب : وحدت میان مردم به ویژه در شرایط حساسِ رویارویی به دشمنان داخلی و خارجی، و نیز جذب حداکثری، دو اصل بسیار ضروری و نیاز مبرم و هم چنین قوی‌ترین عامل پیروزی در هر امری، به ویژه در مقابله با دشمنان می‌باشد؛ اما برخی این دو اصل را بهانه‌ای برای توجیه انحرافات خود از یک سو، و رویکرد موافق‌شان به گناه قرار داده‌اند!(ادامه دارد...)
- ۱۸۸
- ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط