دلا امشب هوای شب نشینی با قلم دارم

دلا امشب هوای شب نشینی با قلم دارم
هوای جرعه ای از شعرهای تازه دم دارم

من امشب از ردیف و وزن و از مصراع بیزارم
میان دفتر شعرم، فقط یک عـشق کم دارم

سکوت خفته ی شب را به آه سینه بشکستم
که اندر سینه ی مجروح ، دردی صد رقم دارم

ندانستم که دل بندم بچشمان تو محکومم
به خود تا آمدیم دیدم قلبی متهم دارم

محال است در جدال عشق محکوم و فنا گردم
من اندر کار و زار عشق هم ، خیل وحشم دارم

امانم ده شبی دیگر ، ای آقای عزرائیل
که در سر آرزوی وصل یاری محترم دارم

گره خوردست جان من به شهد خنده لیلا
من امشب حال روحانی به سان محتشم دارم