.

.
درون هر کدام از ما تکه ای کویر وجود دارد.
کویری که از نداشتن ها و نرسیدن ها،
از خواستن هایی که به ناتوانی ختم شد،
از ترس های ممتد و خستگی های ته نشین شده مان به وجود آمده است.
قسمتی از هر کدام از ما کویری خشک و بی روح دارد که از تمام حرف های نگفته به وجود آمده است.
حرف هایی که روزی با بغض دفنشان کردیم اما امروز در گوشه ای از وجودمان مثل شن های سرگردان میرقصند.
کاش کسی بیاید و تمام خاک های وجودمان را بتکاند
کسی که حرف های مارا بشنود
کسی که بودن را بلد باشد
تا از دل تمام آدم ها
هر چه کویر است پاک شود...