معنای خداوند چیست:

معنای خداوند چیست:
در ابتدای بیداری و فهم از ذهن، اول باید به همه چیز شک کرد، به تمام داستان‌ها ، تمام ادیان، تمام حیقیقت ها، که شک آغاز سوال کردن است و برای رسیدن به خدا باید اول پرسید:
خدا کیست؟
وقتی روانه  مسیر شدی، با خود، مواجه میشوی، اما خودی که ساخته خودت نیست بلکه ساخته جامعه، خانواده نااگاه، است، اسمی که انتخاب تو نبوده، محل زندگی که انتخاب تو نبوده، و فقط روحی که انتخاب تو بوده، و تو یعنی آگاهی . آگاهی یک نیروی خلق است و نامیراست، آگاهی ، نیرواناست و نیروانا یعنی جایگاهی که پر از احساس خلق و ناب رهایی است. وقتی پای فهم از خداوند به میان میاد، انسان یاد مکه و کلیسا و کعبه و نماز می افته، و دقیقا فهم انسان در نقطه ای بسیار ناچیز گیر میکنه که اصلا نمیتونه به واضح خدا رو شرح بده، و روح اون دسته از انسانها، در ماتریکس ۳ بعدی گرفتار شده، و قادر به صحبت از خدا از درون خودش نیست، چون درون خودش رو نمیتونه بفهمه، چون نمیدونه صدای ذهن رو اول باید بشناسه تا بتونه از اون عبور کنه و خدا رو  پیدا کنه.
خدا یک موجود نیست ، خدا یک منبع عظیم از جهان های ۲ گانه هست که به یگانگی رسیده، یعنی از ترکیب ۲ جهان، به یگانگی خودش رسیده، مثلا میشه گفت: شب و روز در ترکیب هم میشن خدا، و هر چیزی که در یین و یانگ☯️ به صورت منظم هست، به یگانگی رسیده و اون خداست، اما ذهن، در زمین مالک این جهان مادی هست، و هر چیزی که در زمین شکل گرفته، حتی فیزیک انسان، ساخته ذهن و شیطان هست، یعنی این ذهن بوده که جسم انسان رو از ۴ پا به ۲ ، تغییر داده، تا انسان بتونه از انرژی های درونی خودش، به رشد برسه و جسم اون بتونه زنده بمونه، چون جسم، عملا با از کار افتادن حتی ۱ چاکرا، از بین میره و مرگ فیزیکی اتفاق می افته، پس شیطان خدمتگزار بوده و هست در راستای تکامل انسان به سمت خدا شناسی، چون تاریکی درون باعث شروع کارما میشه و این کارماست که با رنج همراه میشه و سپس بیداری شکل میگیره، و این موجود ۲ پا تا انسان شدن، راه درازی رو طی میکنه با رنج های بیشمار، تا برسه به انسانیت و شعور و فهم، و زمانی که از پس صدای درون ، به صلح درون رسید، آماده میشه برای شناخت خدا.
شناخت خدا عملا با عقل و ذهن غیر قابل فهم هست و اصلا ناشدنی هست، برای همین ، همه عرفا، از امتحاناتی صحبت کردند که از ابرو که همان شرطی شدگی ذهنی هست، عبور کردن، مثل شمس و مولانا و داستان شراب....
و در حقیقت شمس، لباس  مولانا رو از تنش بیرون کشید و از سجاده به رقص رفت، و مست شد ....
خدا شناسی یک مسیر در عین حال ساده و در عین حال سخت است، در عین حال با نظم و در عین حال در بی نظمیست، و در انتها، به درک خودشناسی و فهم از ماهیت «من کیستم» اتفاق میافته در شخص، و شخص برای پیدا کردن خودش، سالها راهی سفری میشه که با پیدا کردن خودش، به خونه برمیگرده، شناخت خدا، اول از شناخت شیطان آغاز میشه که ذهن و ایگو هست... و سپس، وقتی با خداشناسی آشنا میشی، دیگه میشه عشق بازی، و دیوانه در تو زنده میشه ، چون توان فهم خداوند رو عقل نداره، و  فقط درون پاکیزه و روح بی انتها، قادره خداوند رو با قلبی پاک بشناسه..
براتون بیشتر خداشناسی رو میطلبم که دیوانه در شما زنده بشه...
مهم نیست چقدر تاریکی، هر چی تاریک‌تر، دیوانه تر خواهی شد...
هر چه کثیفتر، عاشق تر خواهی شد...
دوست همیشه در انتظار توست
و مرحله خداشناسی پس از مرحله خودشناسیت...
وقتی خودت رو شناختی، میری به فنا، از خود یعنی من دست میکشی، و وارد مرحله خداشناسی میشی، و در مرحله خداشناسی، دیوانه میشی و اونجا ابعاد ۹ هست و عقل بی معناست، یعنی شیطان قادر به نفوذ در اون منطقه نیست، ولی در مرحله خودشنانسی ، شیطان و  ذهن تو، هنوز قادر به نیش  زدن توست...
ولی وقتی وارد بعد ۹ میشی، شیطان تمام شده، محو شده، و هر چه هست، عشق بازی تو با خداست، خدا شناسی یعنی عشق بازی، یعنی رهایی یعنی لبخند یعنی زندگی ...
۳۶۹☯️🪞👁
نویسنده: سعید گنجی
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
#آگاهی
#مسیر_بیداری
#خودشناسی
#خداشناسی
#ایگو
#ذهن
#درسایه