(حدیثِشریفِ کساء)

(حدیثِشریفِ کساء)
گفته آن یاسِ گلستانِ نبی*
دلبرِ ختمِ رُسل اُمّ و اَبی***
سویِ من آمده روزی پدرم+
نیّرِِاَخترو شمس و قمرم+++
گفت ای فاطمه ام برتو درود*
گفتمش حافظِ تو حیّ ودود***
چهره اش بود بسانِ گُلِ تر×
بس درخشان چو یکی ماهِ دگر×××
شِکوِه هاداشت ز ضعفِ بدنی*
او طلب کرد کسایِ یَمنی***
داده فرمان که بپوشان تنِ من+
تا رها گردم ازاین رنج ومحن+++
چونکه دستورِنَبی گشت روا*
متوسّل شدم آنگه به دعا***
رونمودم به گلستانِ نماز+
جانبِ خالقِ بس بنده نواز+++
مرهمِ نابِ دعا کرد اثر*
داروئی ویژه شد از بهرِپدر***
حسنم آن گلِ گلزارِ علی×
پسرِ شیرِخدا,شاهِ ولی×××
ناگهان آمدوگفتا که سلام*
بویِ خوش آمده مادر به مشام***
گفتم ای عطر مطرّا. ز کساست×
نُکهتِ جدّ دلارایِ شماست×××
پس از آن قرّه عینِ دگرم*
کشتیِ نجات وهم بال و پرم***
حسینم همچو حسن تاجِ سرم×
زینتِ دوشِ علیّ وپدرم×××
سویِ من آمد وگفتا که سلام*
بویِ خوش آمده مادر به مشام*
گفتم این عطر مطرّا. ز کساست×
نکهتِ جدِ دلارایِ شماست×××
این دو دلداده بسی کامروا*
غرقه اندر بَرِ آن نورِ خدا***
علی چون دل به سه دلدارببست+
بر سرم مرغِ همایون بِنِشست+++
*******
آری آن دختِ نبی ,خیرِنسا*
خودچوپیوست برآن جمعِ کسا***
پنجمین دلبرِ آن گلشنِ دین+
حضرتِ فاطمه بوده به یقین+++
پدرش وانکهی با سوز وگداز*
باخدا داشته چنین رازو نیاز***
یارب این جمع. که درزیرِکساست+
حسنین وعلی و خیرِ نساست+++
هرکسی دوستِ حسین و حسن است*
پیروِ سنّت و آئینِ من است***
فاطمه نور دوچشمانِ من است×
ابِ عمم علی هم, جانِ من است×××
گوشتشان بُوَد ز جسم وتنِ من*
بی گمان دشمنشان, دشمنِ من***.
همگی بضعه ی این جان وتن اند×
بهترین هدیه ز جانانِ من اند×××
خونشان شعبه ای از خونِ منست*
هریکی لاله ی میگونِ منست***.
جبرئیل به اِذنِ آن حیّ مبین×
چون قدم رنجه نموده به زمین×××
سوی گلزارِ عبا گشت روان*
مژده ها داد , زسالارِ جهان***
ای عظیم:آنهمه (ذالفخروبها)×
جملگی پیروِ(ذالعهدو وفا)×××
همه در زیرِ کسا جمع شدند*
همه پروانه ی یک شمع شدند***
*****************
شاعرعبدالعظیم عربی ازبندرماهشهر
وبندرامام خمینی ره