.

.
. این‌روزها بیش از هرچیز به #شهادتِ این یک چیز فکر می‌کنم:
"بالشت"...
.
به #بالشت فکر می‌کنم... .
به شب‌هایی که در آن #داد_زدیم! .
شب‌هایی که #گازش_گرفتیم!
شب‌هایی که در آن #زار_زار_گریه_کردیم .
و شب‌هایی که #بغل ‌اش کردیم و آرام خوابیدیم....
...
بالشت؛ #آغوشِ همیشه بازِمان بوده است.. #گوشِ همیشه شنوای‌مان بوده است و #یارِ همیشه بخشنده‌مان بوده‌است...
.
#آدم‌ ها را از روی بالشت‌های‌شان می‌توان شناخت... .
اگر بالشتِ‌شان صحیح و سالم باشد معنی‌اش این است که #تنها نیستند؛ وقتی برای تنهایی ندارند، یاری برای #درد_دل دارند... آغوشی برای گریه کردن دارند... دلیلی برای داد زدن ندارند...!
.
اما اگر بالشتی را دیدید که از درون #تکه_‌تکه شده است... بدانید که صاحبش #دل‌_تنگ است... #دل_شکسته‌است ؛ درونِ سینه‌اش پر از حرف است...!
.
#روزِ_قیامت اگر باشد؛ شهادتِ بالشت برای‌م شنیدنی‌تر است... او بدونِ شک بهتر از من می‌تواند منظورِم را برساند.... .