رسپینا.... یادت باشد...که..

رسپینا.... یادت باشد...که..
زندگی ات را منوط به بودن آدمها نکن...
روی پاهای خودت بایست تا تنهاییت را بیهوده نیابی و هیچکس را بهترین زندگی ات خطاب نکن...
یادت باشد آدمها بهترین که خطاب شوند خیالاتی میشوند..هوا برشان میدارد و تورا به هر جهت که بخواهند میبرند...
زندگی ات را که مشروط به دیگران کنی جایی برای کشف خود باقی نمیگذاری...
یادت باشد کسی بهترین زندگیت میشود که خودش بخواهد...
مبادا عروسک خیمه شب بازی آلت دست دیگران شوی.. مگذار زندگی ات محتاج تائید گرفتن از دیگران باشد...
با دهن کجی به تنهایی درونی ات حفظ ظاهر کن...
از ترس بی کسی به آغوش های پیش پا افتاده پناه نبر..هر تازه وارد رنجی ست تازه...
یادت باشد تازه واردها هم از ترس تنهایی به آغوش تو پناه می آورند...
دست تنهاییت را به سمت هیچکس دراز نکن تا منت هیچ خاطره ی اشتباهی بر سر بی کسی ات نباشد...
جهان از چشم تو نخواهد افتاد مادامی که از چشمهای خودت نیفتاده باشی...
2khtare paeiiz...